Uitkijkpunt Harder Kulm in Zwitserland

Zwitserland in de herfst: met de trein van Bern naar Interlaken

Publireportage

Zwitserland in de herfst, dat stond al lang op mijn verlanglijstje. Ik wil de Zwitserse bossen in hun volle herfstglorie zien, de eerste sneeuw in de lucht ruiken, de zon door de gele en rode en oranje bladeren zien vallen. Snoepen van kaasfondue, van warme chocolademelk na een wandeling in de koude, koude lucht. En dus neem ik op een novemberdag de trein naar Zwitserland.

Van Lier, mijn thuisstad, spoor ik langs Brussel en Frankfurt naar Zwitserland. Onderweg zie ik het landschap veranderen. Belgische steden maken plaats voor de glooiende heuvels van Duitsland en uiteindelijk de bergen van Zwitserland. Het is zonnig, maar koud. Precies zoals de herfst hoort te zijn.

Met de trein naar Zwitserland

Met de trein naar Bern

Na een stevige, maar comfortabele treinrit stap ik af in het station van Bern. Het is niet de eerste keer dat ik Bern bezoek. De stad voelt vertrouwd aan. Alsof we oude vrienden zijn. Met mijn koffer in de hand zoek ik me een weg door de smalle straten van het door UNESCO beschermde stadscentrum, waar ik logeer in hotel Goldener Schlüssel.

Een halfuurtje later ontmoet ik mijn gids bij de Zytglogge, de beroemde klokkentoren van Bern. Al sinds de 12e eeuw tikt de klok elk uur weg. Al eeuwenlang lezen de inwoners van de stad de precieze tijd en ook vandaag nog verzamelen de mensen zich aan de voet van de toren wanneer het uur slaat en de figuurtjes rond de klok dansen.

Wanneer ik de klokkentoren verlaat, is het donker geworden. Het heeft geregend en de straatstenen glanzen in het licht van de straatlantaarns. Ik dwaal door de straten, bekijk de miniaturen aan de kerktoren en de historische huizen. Dan wandel ik naar het andere eind van het historische centrum voor een diner in het Altes Tramdepot: een microbrouwerij en restaurant waar ik smul van geroosterde wintergroente en een proeversplankje bier.

Met de trein naar Jungfraujoch

In de ochtend pak ik mijn bullen en laat ik Bern achter me. Met de trein reis ik dieper de bergen in, tot ik aan de voet van de Jungfrau sta. Hier neem ik een gondel en een bergtrein naar Jungfraujoch, de pas tussen de bergen Jungfrau en Mönch.

Het is kraakhelder en zonnig, maar ijzig koud. Jungfraujoch ligt op ongeveer 3500 meter hoogte en dat voel ik. Mijn longen moeten werken om voldoende zuurstof uit de ijle lucht te trekken, mijn lichaam voelt loom. Op een traag tempo verken ik het bezoekerscentrum, dat bestaat uit tunnels in de berg, een ijsgrot, verschillende uitzichtpunten en zelfs een observatorium, waar wetenschappers de weerscondities nauwkeurig opvolgen.

Een tijdlang sta ik op het uitkijkplatform. Aan weerszijden rijzen de Jungfrau en de Mönch hoog op. Onder me golft de Aletschgletsjer. Het is -15° Celcius. Mijn handen vriezen bijna vast aan mijn camera. Maar oh, wat is Jungfraujoch mooi.

Met de trein naar Lautebrunnen

Na een stevige lunch van rösti met kaas op de Jungfraujoch, daal ik de berg weer af. De omgeving van Jungfraujoch is uitzonderlijk mooi. Hoge bergen en diepe bossen. Ik kan het niet laten en maak een ommetje via Lauterbrunnen, een klein dorp tussen de bergen waar een hoge waterval zich naar beneden stort. Vanuit de trein, die panoramische ramen heeft, heb ik een prachtig uitzicht over de vallei.

Dan, wanneer de zon langzaam begint te zakken, neem ik de trein en de gondel naar het dorp Hasliberg. Het is al donker wanneer ik aankom in hotel Reuti. Hotel Reuti is zo’n typisch Zwitsers berghotel. Een houten interieur, vrolijke lichtjes en koebellen aan de muren. Ik stap dankbaar de warmte in en geniet van de ontspannen sfeer. Van een diner in het hotelrestaurant, van een heerlijke nacht slaap.

Het Zwitserse dorp Lautebrunnen.

Herfst in de bergen

Wanneer ik ’s ochtends wakker word, is het nauwelijks licht. De opkomende zon zet de lucht in vuur en vlam. Ik trek snel wat kleren aan en ga naar buiten. Camera in mijn hand. Ik volg een pad dat me uit het dorp, de bossen in leidt.

Hasliberg ligt op een bergflank en kijkt uit over de diepe vallei en de bergen erachter. In de verte vang ik zelfs een glimp op van de Brienzersee, het meer dat grenst aan de stad Interlaken. Het uitzicht is machtig. Niet voor het eerst voel ik me maar een nietig mensje in de grote, grote wereld.

Met de trein naar Interlaken

Na een stevig ontbijt in hotel Reuti, daal ik de berg weer af. Met de trein volg ik de Brienzersee tot in Interlaken. Daar neem ik de bergtrein naar de Harder Kulm, een uitzichtpunt boven Interlaken. Toegegeven, het uitkijkpunt op Harder Kulm is druk. Het restaurant, waar je overigens heerlijke kaasfondue eet, en het bijhorende terras zitten altijd vol. Maar wat is het uitzicht er mooi. Onder me zie ik Interlaken, de Brienzersee en de Thunersee. In de verte zie ik de toppen van de Jungfrau.

Weer in de vallei reis ik een eindje terug naar het begin van de Brienzersee, waar ik aan boord ga van de Hot Tug. Een drijvende hot tub. Met een biertje in de hand dobber ik in de ijsblauwe Brienzersee. Wanneer ik het te warm krijg, neem ik een verfrissende duik in de Brienzersee. De zon zakt zachtjes weg achter de bergen, maar dat deert niet want de Hot Tug is voorzien van een snoer feestelijke lichtjes.

Na een ontspannend uurtje of twee ga ik weer aan land. Ik kleed me om voor het diner in restaurant Taverne in Interlaken. Knoedels en een dessert met Zwitserse chocolade. Helemaal voldaan en heerlijk uitgeput, kruip ik onder de wol in hotel Berghof Amaranth.

Met de Swiss Travel Pass door Zwitserland

Mijn reis zit er op. Ik heb Zwitserland in de herfst gezien. Ik heb genoten van de bossen in volle herfstkleuren, van de bergen, van de eerste sneeuw. Het is tijd om naar huis te gaan. Ik neem de trein naar Bazel, waar ik nog even een ommetje maak door het Naturhistorisches Museum, voor ik terug naar België spoor.

Met de trein door Zwitserland reizen gaat erg gemakkelijk met de Swiss Travel Pass. Met de Swiss Travel Pass reis je zonder limieten met de trein, de bus, de tram en de ferries door Zwitserland. Daar bovenop kan je gratis verschillende musea bezoeken. De Swiss Travel Pass is niet goedkoop, maar als je van plan bent veel met de trein te reizen, wel rendabel. Je koopt de pas voor het gewenst aantal dagen, drukt de pas af zodat je hem kan tonen aan de conducteurs en hop, je bent vertrokken. Vlot en zonder zorgen door Zwitserland.

Let wel op: sommige routes, zoals de route naar de Jungfraujoch, zitten niet inbegrepen in de Swiss Travel Pass.

De treinreis tussen België en Zwitserland boek je eenvoudig met B-Europe.

Plan je bezoek aan Zwitserland met de website van My Switzerland, of bezoek de websites van Bern, Jungfrau, Hasliberg of Interlaken voor meer activiteiten, restaurants en accommodatie in de regio.

Herfst in Zwitserland

2 responses to “Zwitserland in de herfst: met de trein van Bern naar Interlaken”

  1. Evelyn Avatar

    Was een top reis! Mooi stukje heb je geschreven 🙂

    1. Lot Wildiers Avatar

      Dank je! Wat een reis, he! Ik droom nog steeds van al die kaas 😉

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *