Door de ongerepte natuur in IJsland

Een land gehuld in een mantel vervaardigd uit mysterie. Dit is mijn beschrijving van het land met de meest oogverblindende natuur waarvan ik tot nu toe in mijn jonge leven heb mogen genieten. In IJsland stelt Moeder Natuur de wetten en dient de mens naar haar pijpen te dansen.

Er waren slecht drie dingen die bij mij opkwamen toen IJsland ter sprake kwam als potentiële reisbestemming: kou, kou en nog eens 100 maal kou. Toegegeven bleek dit achteraf gezien ook wel een beetje het geval, maar de ervaring die wij hiervoor in plaats kregen, voldeed meer dan genoeg als volwaardige compensatie. IJsland is dé reisbestemming bij uitstek voor mensen met een ongeremde en spontane geest. Dit is een land dat je actief moet beleven.

Geiser

Op reis vertrekken zonder een concreet idee te hebben van wat je te wachten staat, kan leiden tot onverwachte wendingen die je trip des te plezierig maken. Zo viel de eer ons te beurt om het lid van een walvis op ware grootte te mogen aanschouwen en verkregen we onderdak bij een mannequin met  grote naamsbekendheid in de IJslandse modellenwereld.

Op tocht door het ongewisse
Om de adembenemende schoonheid van de ongerepte natuur in IJsland zo intens mogelijk te kunnen beleven, bestaat er geen andere optie dan dwars doorheen het IJslandse hoogland te trekken met de rugzak. Dit is dan ook exact wat Camille en ik gedaan hebben. Al hadden we dat, achteraf toegegeven, een beetje beter moeten voorbereiden.

Ravijn

Bij aankomst  in Skógar, het vertrekpunt van onze 4-daagse trektocht, worden we geconfronteerd met allerlei zaken waarvan we vijf minuten eerder geen flauw benul hadden. Men verwacht van de mensen die aan deze tocht beginnen dat ze over een geavanceerde oriëntatie beschikken en dat ze voorbereid zijn op allerhande onvoorspelbare gebeurtenissen, een plotselinge sneeuwlawine bijvoorbeeld.

Het enige waarover ik beschikte was voldoende alcohol om deze vier dagen door te komen. En zo geschiedde dat ik op deze heugelijke dag de bergen in trok met een krat wijn van drie liter in mijn rugzak.

Fire and Ice

Zo gaat het goed, zo gaat het beter: nog maar 73 km te gaan!
Na reeds twee uur gestapt te hebben, blijkt dat we nog maar een luttele 5 km afgelegd hebben. We bevinden ons al de gehele tijd naast een duizelingwekkend diepe ravijn waar de onstuimige rivier razendsnel zijn weg door baant, onderbroken door een occasionele waterval.

Waterval

Onderweg botsen we op een afgepeigerde kerel die ons het ten stelligste afraadt om verder te wandelen. Blijkbaar zijn de bergtoppen waar we later die dag door moeten, bedekt met dikke sneeuwlagen. Aangezien terugkeren geen optie is, zetten wij, dapper zoals we zijn, onze tocht verder met mogelijke rampscenario’s smoezend in ons achterhoofd.

Eventjes later leren we een jong koppel, met ervaring in dit soort omstandigheden, kennen dat ons maar al te graag doorheen de diepe sneeuw wilt leiden.

Sneeuw

Het decor is geleidelijk aan veranderd van een groene zachte achtergrond in de allesoverheersende witte kleur van verse sneeuw. Ann en Gus hebben een bed geboekt bij een van de twee sneeuwhutten die zich bovenaan de berg bevinden. In feite waren er geen plaatsen meer vrij, maar de hospes van dienst is zo vriendelijk om ons een plaatsje naast zijn bed aan te bieden.  De verleiding om lekker warm binnen te slapen is groter dan de avontuurlijke overtuiging dat we onze nachten enkel en alleen maar zouden doorbrengen in ons tentje.

De dagen die hierop volgen komen we in een soort ritme terecht waardoor we op deze manier nog een dag of tien langer zouden kunnen rondtrekken. Elke nieuwe dag die aanbreekt, brengt zijn eigen spectaculaire natuurfenomenen met zich mee. De ene keer bevinden we ons in een desolaat grijs landschap, een aantal kilometer verderop moeten we noodgedwongen onze neus toe houden door de fumarolen die een verschrikkelijke geur uitwasemen.

Geisertje

De laatste loodjes (die eigenlijk verrassend licht waren)
Na vier dagen intensief van de natuurlijke pracht en praal van de noordelijk gelegen eilandenstaat genoten te hebben, staat ons enkel en alleen nog een heerlijk relaxerend warm bad te wachten. Alhoewel de meerderheid van de mensen Landmannalaugar als vertrekpunt nemen, zijn wij oprecht blij dat wij dit niet gedaan hebben. Er bestaat gewoonweg niets beter dan na een aantal zware dagen te kunnen genieten van een natuurlijke warmwaterbron middenin het groen. Van een mooie afsluiter gesproken.

Deze reis door IJsland zal voor eeuwig verankerd zitten in mijn geheugen. De verbluffende natuur, de warme sfeer van de bevolking, de eindeloze vergezichten, maar vooral de rust die je in zijn greep neemt vanaf het moment dat je een voet op IJslandse bodem zet. Nog nooit ben ik zo intens omgeven geweest door rust en stilte in hun meest zuiverste vorm.

Vind jij IJsland ook zo mooi? Je vindt meer over die prachtige land in deze artikels:
Over mijn tijd in IJsland
Wat je nog niet wist over IJsland
Op zoek naar een neergestorte DC3
De warmwaterrivier van Reykjadalur
Noorderlicht zoeken en fotograferen

4 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *