Dubrovnik

Ik ging naar Dubrovnik-Neretva

Als je vertelt aan de mensen dat je op vakantie gaat, naar Dubrovnik, knikt iedereen keurend met het hoofd: je gaat er echt van genieten, mooie stad! Want bij Dubrovnik denken de meesten meteen aan Games of Thrones, oude stadswallen, kortom, een must-see.

Voor mij was Dubrovnik niet enkel een oude stad, of Games of Thrones, of die typische drukte in een toeristenstad. Nee, Dubrovnik is voor mij de mooiste regio die ik in Kroatië heb bezocht.

Komolac
De dag dat we besloten Dubrvonik te bezoeken, wrong ik met een dubbel gevoel. Ik wilde de stad zeker zien, maar ik heb het niet met toeristenvallen, veel te prijzige activiteiten, en een massa mensen die elkaar verdringen voor de mooiste foto of selfie.

Dubrovnik

Zicht van op de heuvel bij de Kerk, Komolac, Kroatië.

Via Airbnb stuitten we op een aanbieding dicht bij Dubrovnik, maar gelegen in Komolac. Als je de naam door de internetmachine haalt, zie je snel dat dit een afgelegen stukje pracht en praal is.
Gelegen aan het tipje van de baai, konden we genieten van de prachtige omgeving, geknelt tusssen onaangeroerde bergen en rostformaties. Ideaal voor ons om drukte van de stad te kunnen verteren op ons muisstil terras.

Het enige geluid waar iedereen mee te maken krijgt, is het stille klokje van de kerk op de heuvel dat zich ’s avonds voor de zonsondergang nog een keer laat horen, voor de hele vallei de nacht intreed.

Otok Lopud, Otok Lukrum
Wanneer je door, naar of over de regio reist, zal je nogal snel merken dat er veel eilanden zich over de Adriatische zee verspreiden. Even snel zal je leren dat otok niet meer is dan het Kroatische woord voor eiland. Door toeval, puur geluk en goede Airbnb – service zijn we zelf op een van deze eilanden terrecht gekomen. Otok Lopud, wat volgens mij Paradijseiland moet betekenen.

Dubrovnik

Zich vanuit het Klooster op de haven van Lopud

Na een uurtje op de ferry, vaar je gemoedelijk de haven van Lopud binnen. Wanneer je de pier afgewandeld bent, en je jezelf op de boulevard begeeft, merk je meteen een rust op. De gehele sfeer is er enorm rustgevend doordat het eiland autovrij is, en er slechts enkele ferry’s per dag naar hier komen. De mensen wandelen er trager, locals zijn er vriendelijker dan ooit, en de druk -You want to eat, sir- van opdringerige verkopers is helemaal weg. Heerlijk, dit is een paradijs.

Dubrovnik

Heel de haven gezien vanuit de Ferry, aankomend in Lopud.

Er gaat ook een soort van volksbeweging over dit eiland. Aan de oostkant van het eiland ligt Plaza Sunj: een zandstrand met een geleidelijk dalende zee, en enkele dobberende jachten die zich verder in de baai geparkeerd hebben. Tegen 11h wandelt, fietst of taxiet iedereen naar deze kant om te genieten van het beste van de zon. Begrijp me nu niet verkeerd, iedereen is erg relatief. Het gaat slechts over enkele honderden mensen die zich op het eiland begeven. De kans dat je de wandeling kan doen zonder andere strandkloppers tegen te komen, is enorm groot.

Uiteraard gebeurt ’s avonds de zelfde beweging, in omgekeerde richting, naar de baai waar het stadje zich gevormd heeft. Liever niet te voet? De locals brengen je graag met een golfkarretje de volle 1500 meter verder voor een prikje, met een gratis gezellige small talk!

Zou het toeval zijn dat de zon recht in het midden van deze baai de zee induikt?

Dubrovnik

Zicht op de baai vanuit de tuinen van het klooster op Lopud.

Lokrum
Recht tegenover Dubrovnik, gelegen op 1 km varen vanuit de haven ligt het eiland Lokrum. Iedereen ziet het liggen, miljoenen foto’s leggen het vast, slechts enkelen wagen zich aan de oversteek.

Lorkum is een eiland met een eigen geschiedenis en verhaal, waar de Kroaten zelf erg veel belang aan hechten. Het door de staat beschermde natuureiland, is een van de weinige waar ze geen hedendaagse gebouwen op geplaatst hebben. Dit niet enkel uit respect voor de natuur, maar eerder vanwege de legende die zich onder het volk verspreid heeft.

Dubrovnik

Uitzicht over Dubrovnik met het eiland Lokrum.

De eerste bezetting kwam op het eiland door Richard Leeuwenhart, die de haven van Dubrovnik miste en zijn schip in de rotsen van Lokrum boorde. Doordat hij dit alles overleefde, wilde hij absoluut een kerk op het eiland bouwen. Dit was meteen het begin van vele legendes en bouwwerken op het eiland.

Uiteindelijk bleek dat iedereen die op het eiland leefde, een vloek over zich kreeg die veel ellende en ongeluk in je leven bracht. Hierdoor staat er hedendaags enkel nog een ruïne van een klooster, en een oud Frans ford op het eiland tussen alle natuur. De Kroaten geloven nog sterk in de vloek en zorgen er dan ook voor dat het eiland ’s avonds volledig ontruimd is van bezoekers.

Legendes zeggen zelfs dat er bovennatuurlijke, nachtelijke activiteiten kunnen waargenomen worden als je er zou blijven. Dit is natuurlijk enkel voor de waaghals weggelegd.

En, oh ja, als je dan toch in de omgeving bent, spring dan eens binnen in Dubrovnik. Je gaat er echt van genieten, ’t is best een mooie stad.

Dit artikel werd geschreven door gastblogger Sander. Nieuwsgierig naar meer van zijn werk? Er volgen snel meer artikels. Hou Reisgoesting in het oog.
No Comments.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *