Veilig vliegen

veilig vliegen tijdens de coronacrisis

In juli vloog ik voor het eerst sinds de coronacrisis onze wereld in de tang houdt. Mét mondmaskers en een ruime hoeveelheid alcoholgels. Want veilig vliegen, veilig reizen is niet zo moeilijk. Het is vooral een kwestie van gezond verstand.

Het is vroeg. Ontiegelijk vroeg. Mijn wekker gaat af en even weet ik niet waarom. Sinds de uitbraak van de coronacrisis reis ik amper, en dus hoef ik zelden op onmenselijke uren opstaan. Maar dat verandert vandaag. Vandaag ga ik naar Brussels Airport, alwaar ik met de vlieger naar Rhodos zal vliegen.

Voor ik het huis uitga, bagage in de hand, check ik even of ik alles heb. Sleutels, telefoon, portemonnee. Check en check. Mondmaskers? Check. Ik ben klaar om te gaan.

De luchthaven in

Na een snelle kus laat Manlief me achter voor de luchthaven. Het is amper licht, maar toch zijn er al wel wat mensen. Met mijn mondmasker stevig op mijn gezicht zigzag ik tussen de mensen. Anderhalve meter afstand houden voelt een beetje als hindernissenparcours afleggen. Iedereen houdt zich netjes aan de regels, maar als mensen kriskras door elkaar lopen, dan moet je slalommen.

Ik ga de luchthaven in via de normale ingang. Via de roltrappen klim ik naar de vertrekhal, waar ik prompt wordt omgeleid naar een kleine gang gebouwd van hekwerk en een soort stevige tenten. Luchthavenpersoneel laat mensen één voor één door de gang lopen. Hittecamera’s controleren de temperatuur van de reizigers. Heeft er iemand koorts, dan wordt hij of zij vriendelijk gevraagd zich te laten controleren door medisch personeel.

In de vertrekhal volg ik de stickers die op de grond kleven. De hele hal heeft wandelroutes die ervoor zorgen dat anderhalve meter afstand houden gemakkelijker is. Enkel wanneer ik aanschuif om in te checken, merk ik dat afstand houden moeilijker wordt. Het verlangen afstand te houden en netjes aan te schuiven is tegenstrijdig.

Veilig vliegen

De luchthaven is toch een stuk rustiger dan ik gewend ben.

Sociale controle

Ik ben dol op de sfeer van luchthavens. Mensen popelen om te kunnen vertrekken, zijn enthousiast omdat ze op vakantie gaan. Dat blijkt nu niet anders te zijn. Er hangt een vrolijke sfeer. In hun enthousiasme vergeten mensen wel eens om afstand te houden, maar daar worden ze dan snel aan herinnert door een vriendelijk – of desnoods streng – woord van het veiligheidspersoneel. Vaak zie ik mensen elkaar herinneren aan de afstandsregels en de mondmaskers. De sociale controle is groot.

De dame aan het check in bureau neemt mijn paspoort aan en weegt mijn bagage. Ze draagt een mondmasker en er staat ontsmettende alcoholgel op haar bureau. Op het bureau staat een plexiglazen afscherming. Wanneer ze spreekt, heb ik wat moeite om haar te begrijpen. Ik mis de visuele aanwijzingen van een gezicht zonder mondmasker. Haast ongemerkt ga ik zelf ook luider spreken om mezelf verstaanbaar te maken. Inchecken gaat daarom een beetje trager.

Door de security

Zodra mijn bagage de band oprolt, loop ik door naar de security check. Luchthavenpersoneel helpt de reizigers te verspreiden over de verschillende security punten. Hoe minder mensen aanschuiven, hoe gemakkelijker mensen afstand kunnen houden. Overal staan pompjes met alcoholgel. Mensen ontsmetten hun handen keer op keer op keer.

De security check voelt niet anders aan dan anders. Ik ga vlot door de controle, en loop door naar de terminal. De route die ik volg, loopt door de shopping area. Vroeger was de shoppinghal een gezellige boel vol testers. Nu zie ik een keurige rij parfums en whisky’s zonder testexemplaren. Het geheel oogt netjes. Schoner dan gewoonlijk. Maar het nodigt ook minder uit tot snuisteren, dus loop ik maar door naar mijn gate.

Onderweg koop ik thee en een croissant aan een van de koffiekramen. Ik betaal natuurlijk contactloos. Om een slok thee te nemen, moet het mondmasker even af. Het voelt vreemd. Alsof ik iets doe wat niet mag.

Veilig vliegen

De terminal is lekker rustig.

De vlucht op

Vliegmaatschappijen moeten maatregels nemen om de veiligheid van hun passagiers veilig te stellen. Het gebruik van mondmaskers en alcoholgels is verplicht, net zoals het grondig reinigen en ontsmetten van de cabine. Hoe vliegmaatschappijen dat precies invullen, kan een beetje verschillen. Ik vlieg met TuiFly, een vliegmaatschappij die bekend staat om de zorg die ze in hun vluchten steken. Zou die zorg nog zichtbaar zijn? Of mag ik mij verwachten aan een droge, onpersoonlijke ervaring?

Het boarden gaat per rij. De achterste rijen worden als eerste geroepen om te boarden. Na hen volgen de middelste rijen en dan de voorste rijen. Boarden gaat verrassend snel en vlot. Veel vlotter dan anders.
Het cabinepersoneel is vriendelijk en behulpzaam, zonder daarbij de afstandsmaatregels te schaden. Wanneer iedereen zit, volgt de gebruikelijke veiligheidsdemonstratie. Naast instructies voor het gebruik van de nooduitgangen en de zwemvesten, volgt er ook een korte uitleg over de coronamaatregelen. Helder, duidelijk en vlot.

Op de vluchten van TuiFly wordt het contact tussen het cabinepersoneel en de reizigers zo veel mogelijk beperkt. Dat wil zeggen dat het cabinepersoneel enkel langskomt voor het hoogstnodige. Er worden pakjes alcoholgel uitgedeeld en halverwege de vlucht komt het personeel één keer langs om een klein hapje en drankje te verkopen. Er zijn geen maaltijden en geen taks free shopping aan boord. Wil je het toilet gebruiken, dan moet je in je stoel wachten tot het toilet vrij is. Je mag niet meer in het gangpad wachten.

Aankomst in Rhodos

Na een vlotte vlucht landen we in Rhodos. Vanuit het vliegtuig zie ik het eiland schitteren in de zon, zie ik azuurblauwe golven richting strand spoelen. Het enthousiasme van de passagiers gaat de hoogte in. Eindelijk, vakantie.

Na de landing spreekt het cabinepersoneel ons nog een laatste keer toe. We mogen niet meteen opstaan, maar moeten rij per rij het vliegtuig verlaten, te beginnen met de eerste rijen. Mensen wachten beleefd tot de rij voor hen met bagage en al het vliegtuig verlaat. Ik verbaas me over de rust en orde. Dit is heel wat anders dan hoe het gewoonlijk gaat. Stiekem vind ik het heerlijk.

Op de luchthaven van Rhodos staat het luchthavenpersoneel wederom klaar met alcoholgels en temperatuurcamera’s. Uit elke inkomende vlucht worden willekeurig een aantal mensen gekozen die een coronatest moeten ondergaan. Deze steekproeven helpen de crisis onder controle te houden. De willekeurig gekozen mensen worden in de bagagehal naar medisch personeel geleid, waar een uitstrijk van de keel wordt genomen. Daarna mogen ze doorreizen. Binnen de 24uur ontvangen deze mensen een sms met hun testresultaat. Testen ze positief, dan moeten ze in quarantaine. Testen ze negatief, dan mogen ze hun reis gewoon doorzetten – natuurlijk met de gewone veiligheidsmaatregels in acht.

Veilig op reis

Hoewel ik absoluut voor voorzichtigheid pleit tijdens deze pandemie, ben ik van mening dat veilig reizen en veilig vliegen tijdens de coronacrisis moet kunnen. Het komt allemaal neer op gezond verstand. Reis enkel naar landen die als veilig bestempeld staan, gedraag je verantwoord en wees voorzichtig. Eigenlijk is dat niet zo moeilijk. Eigenlijk is dat zelf gewoon logisch.

Het is heel menselijk om de teugels te laten vieren tijdens je vakantie. Ik zag tijdens mijn kort bezoek aan Rhodos hoe mensen in hun enthousiasme te dicht komen of vergeten hun mondmasker op te zetten. Meestal schrikken ze dan zelf, en nemen ze snel toch nog afstand.
Dat is begrijpelijk. Heel begrijpelijk zelfs. Mijn eigen enthousiasme gaat ook vaak aan de haal met mij. Precies daarom is het belangrijk dat je voorzichtig bent. Hou jezelf in toom en hou je aan de maatregels, zeker wanneer andere mensen dat even vergeten.

Veilig vliegen

Veilig vliegen is perfect mogelijk.

No Comments.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *