Antwerpen, Ruien, België

De Ruien: in de onderbuik van Antwerpen

Weet je wat ik fascinerend vind? Dat elke stad gebouwd is op zijn eigen verleden. Dat onder al die huizen, winkelstraten, marktpleinen de funderingen van voorbijgegane eeuwen liggen. Funderingen, gangen, tunnels en putten. En zo hier en daar worden die opengesteld voor het publiek.

Ja, ik ben een nieuwsgierig geval. Als ik ergens een tunnel zie, dan moet ik mijn neus daar in steken. Maar de laatste keer dat ik deed, werd ik zwaar afgestraft. Ik moest namelijk met alle geweld mijn neus in de Antwerpse ruien steken. En ruien, dat is tegenwoordig synoniem voor rioleringen. Bweik.

Starten op de Suikerrui
Om de Antwerpse ruien te bezoeken, moest ik reserveren. Precies op tijd stond ik op de plaats van afspraak: het startpunt bij de Suikerrui. Daar krijg ik een prachtige overall en cachou botten, die ik aantrok terwijl ik al kon genieten van de eerste walmen die uit de ruien kwamen. Njamie!

Antwerpen, Ruien, België

Een prachtige outfit: een overall en cachou botten.

Want hoewel de ruien eeuwen geleden startten als open riviertjes die de stad, en dan vooral de brouwers, van drinkwater voorzagen, werden ze al snel gebruikt als dumpplaats voor afval. Daardoor veranderden die schone riviertjes in een open riool. Uiteindelijk werden de stinkende ruien stuk voor stuk overdekt, en werden ze werkelijk riolen.

Antwerpen, Ruien, België

De lange tunnels worden sfeervol verlicht voor zijn bezoekers.

De Ruien In
Wanneer ik afdaalde in de ruien, werd de geur sterker. Voor ik het wist, stond ik aan de rand van het water, keurig overdekt met bakstenen bogen. Er was een bootje, waar ik een stukje op moest varen voor ik bij het droge gedeelte kwam.

Ik zeg droog, maar eigenlijk was dat gedeelte van de ruien bedekt met een dun laagje rioolslib. Het is heel veilig om door te wandelen, en je botten houden je voeten droog, maar door de dikke modder kan je niet goed zien waar je loopt. Dus hield ik krampachtig de rug van Manlief vast. Zo zou ik niet (als enige) vallen.

Antwerpen, Ruien, België

Wandelen in de modder is heel veilig, maar een beetje onvast. Niet vallen!

Tussen de Kelders en de Doden
Terwijl ik door het slib wandelde, werd het eigenaardig stil. Hier en daar hoorde ik gescharrel van ratten die wegglipten, en het vallen van waterdruppels. Maar onze voetstappen werden gedempt door de modder.

De tablet die ik bij vertrek had meegekregen, toonde via filmpjes waar ik was en wat er zich rondom mij bevond. De kelders van de cafés op de grote markt. De crypten van de Carolus Borromeus kerk, waar paters hun laatste rustplaats vonden. De fundamenten van oude bruggen.

Antwerpen, Ruien, België

In deze zijarm van de ruien vind je een deur vermomd als bakstenen muur. Deze deur komt uit in de kelders, en de crypten, van de Carolus Borromeus kerk. Spannend!

Het griezelige karakter van mijn bezoek sprak mij alleen maar aan. De duisternis, de geheimen van de geschiedenis die letterlijk om mij heen lag: gewéldig. De geschiedenis van een stad ligt in zijn riolen.

Rioolwater en regenwater
Tegenwoordig zijn de ruien droog. Allez, toch zo goed als. Er werden namelijk dikke rioolbuizen aangelegd in de gangen, die het afvalwater wegvoeren. Als het stevig regent, dan sijpelt het water van de bovenliggende straten in de aloude ruien. Dan worden de bezoeken afgelast en gaat er niemand de tunnels in. Je wilt immers niet kniediep in rioolwater staan, toch?

Een bezoek aan de tunnels is niet voor iedereen. Mensen die niet goed te been zijn of heel jonge kinderen kunnen de ruien niet betreden. Het idee ondergronds te zijn, is ook niet geschikt voor iedereen, al zijn de tunnels ruim en goed verlicht: je hebt dus niet het idee opgesloten te zitten.

Maar wie een beetje avontuurlijk aangelegd is, kan hier een fijn mini avontuur beleven. Ondergronds, in de onderbuik van Antwerpen. Je kan kiezen tussen verschillende formules, die verschillende routes afleggen in de acht kilometer aan gangen onder het centrum van Antwerpen. De geur moet je er wel bijnemen. Hmmm!

Antwerpen, Ruien, België

Tegenwoordig zijn de Ruien drooggelegd, en wordt afvalwater afgevoerd via grote pijpleidingen.

One Comment
  1. shit man… een andere blik op ‘t stad 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *