op de zugspitze

De Tiroler Zugspitz Arena is een Oostenrijkse vallei die gedomineerd wordt door een berg die Zugspitze heet. Deze berg is net geen 3000meter hoog en vormt een deel van de grens tussen Oostenrijk en Duitsland. En ik mocht die bezoeken.

Wie in de Tiroler Zugspitz Arena logeert, kan niet naast de berg. Letterlijk. Het is de hoogste en mooiste top in de regio.

De berg

Op

Om op die berg te geraken, neem je de kabelbaan in Ehrwald, een klein dorp aan de voet van de Zugspitze. Je kan er ook voor kiezen om de berg te beklimmen, maar ik nam toch maar de kabelbaan. Ik had dat immers nog nooit gedaan.

De hypermoderne gondels van de kabelbaan zijn vrij groot en voorzien van meer ramen dan vloer. Je koopt een kaartje, stapt aan boord en hop, tien minuten later sta je op het dak van de wereld. Dat die gondel soms een beetje schommelt in de wind had niemand me verteld. Naar verluid zag ik er uit als een kat op een boot: onstabiel en paniekerig.

In de gondelbaan

Hoger en hoger

Naar boven

Aangekomen op de top van de Zugspitze, stap je in een groot en mooi centrum. Naast een plaats waar je rustig kan genieten van een koffie en – heerlijke – taart, is er ook een museum. Je leert er over de eerste beklimming van de top, over de hardloopwedstrijd die elk jaar gehouden wordt op de flanken en je kan er op een glazen vloer gaan staan, met onder je niets meer dan de afgrond.

De glazen vloer.

Jammer genoeg zag ik juist niks.

Stap je uit het centrum, kom je op een terras vanwaar je kan uitkijken over de vallei. Bij goed weer kan je af het terras op de bergtop lopen. Bij winterweer kan je er zelfs skiën.
Jammer genoeg was de berg bij mijn bezoek gehuld in dichte mist en sneeuw. Het was, heel begrijpelijk, niet toegestaan het terras te verlaten. We zagen geen meter ver.

Dat maakte natuurlijk dat het bijzonder interessant was om dat terras te ontdekken: ik had geen gram oriëntatiegevoel meer. Na een beetje rondgestrompel ontdekte ik de grenspalen tussen Duitsland en Oostenrijk. Aan beide zijde was er binnen een themabar, en aangezien het september was, werden de oktoberfeesten gevierd aan de Duitse zijde. Denk aan bier, luide muziek en dames in van die traditionele jurkjes.

Zichtbaarheid: één meter

En Naar Beneden

Maar, hoe leuk ook, uiteindelijk moet je die berg weer af. Het begon al laat te worden en zodra we in de gondel stapten, zagen we ijskristallen op de ramen. Het koelde snel af. En dat terwijl het in de vallei nog lekker warm was.

Het bezoeken van de Zugspitze is meer dan de moeite waard, zelfs al is het ticketje voor de gondelbaan aan de prijzige kant. Een echte aanrader wanneer je in de buurt bent!

Grafitti

No Comments.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *