naar le marche

Zoveel regio’s in Italië, zoveel nieuwe plaatsen om te ontdekken. En elke keer is het weer anders. Vorige week was ik in regio Le Marche. En dat ging zo:

Le Marche. Spreek uit als la marka en met je vingertippen bij elkaar, voor extra Italiaans accentje. Een regio die ongeveer 3.21% van Italië bedraagt. Met Toscane als buur en met een kilometerslange kustlijn bij de Adriatische Zee, is Le Marche als een lusthof. Waarlijk.

Over Wortels

Net zoals overal in Italië, is Le Marche geworteld in geschiedenis. Overal waar je gaat of staat zie je de stempels die de Piceni, de Romeinen op het land drukten. Tempels die verkruimelden vormen de basis van kerken, arena’s waar ooit gladiatoren vochten, zijn nu de thuis van operazangers.

Maar hoewel de steden gebouwd zijn op de resten van hun voorgangers, is het landschap onveranderd. Heuvels met wijngaarden, olijfbomen in vol blad. Een azuurblauwe zee die misschien een beetje woelt als er wind staat.

Over Steden

Loop je door dat landschap, dan stuit je vroeg of laat op pittoreske stadjes en heuveltopdorpjes. In Ascoli Piceno liep ik over de plaveien en langs kerken gebouwd op Romeinse catacomben. Hier leeft iedereen buitenshuis. Stap het café Meletti binnen voor een mierzoet ontbijt, of een borrel Meletti likeur. Geniet vooral van het Art Nouveau interieur voor je de zon weer instapt.

Na Ascoli bezocht ik Offida, op de top van een heuvel. Naast een oerschattig theater, vind je hier de kerk op de rots. Een kerk met een crypte groot genoeg voor zijn eigen misdienst. Gluur je hier tussen gaten en kieren, kom je misschien wel een van de skeletten tegen die tijdens renovaties in de muren werden gevonden.

Dat wandelen maakt dorstig. Proef de wijnen, en hap daarbij in een gefrituurde, gevulde olijf. Ja, echt. Dat is superlekker. ’s Avonds eet je vis en zeevruchten. Appetizers, antipasta, pasta, vis, nagerecht, koffie en borrel later, en je waant je in de hemel.

Over Schoenen

Italiaanse schoenen zijn, welja, beroemd. Handgemaakt van kwaliteitsleder in kleine ateliers, vaak doorgegeven van vader op zoon. En prachtig.

Je kan die ateliers bezoeken. De geur van leder hangt in de lucht. Je kiest je eigen kleur, model, maat en hopla, voor je het weet ga je naar buiten met het perfecte paar schoenen. Je brengt dus best wat geld mee naar zo’n atelier. Buitengaan zonder schoenen is aartsmoeilijk, op het onmogelijke af.

Over Frasassi

Toch, ondanks al dat eten, de likeur of de schoenen, was het hoogtepunt van deze regio voor mij iets veel aardser: de grotten van Frasassi. Dat het heerlijk koel was ondergronds, dat hielp, maar bovenal waren deze grotten iets wat nooit eerder heb gezien. Onze eigenste grotten van Han zijn eigenlijk maar heel klein, wist je dat?

Glinsterende stalagmieten en stalactieten, druipstenen waar het water nog vanaf spatte, sierlijke gordijnen en had ik al gezegd dat alles glinsterde? De Efteling is er niks tegen.

Even Praktisch

Ik was maar drie dagen in Le Marche. Spijtig, echt.

In die drie dagen logeerde ik in hotels Smeraldo in San Benedetto del Tronto en Excelsior La Fonte in Portonovo, beide fijne hotels op hun eigen manier. Ik at op zoveel verschillende plaatsen dat ik er van overtuigd ben dat je eender welk restaurant kan binnenwandelen en supergoed kan eten.
Ik vloog van Zaventem naar Ancona, supergemakkelijk.

No Comments.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *