Mijn dag in Brno

Brno is de tweede grootste stad van Tsjechië en de hoofdstad van Moravië. Desondanks heeft de stad nog niet zo veel bekendheid, zodat veel charmes en tradities intact zijn gebleven.
Ik bezocht Brno voor een dag, en vertel jullie graag wat ik allemaal deed en zag.

Villa Tugendhat
Villa Tugendhat in Brno is een meesterwerk in de arcitectuur. Nu, ik weet zelf niet veel af over dit onderwerp, maar geen nood, de gids legt het je met plezier in alle geuren en kleuren uit.
Het gebouw is ontworpen door Ludwig Mies van der Rohe in 1928, en het hele ontwerp en de uitvoering ervan stond toen ver op zijn tijd vooruit.

Het exterieur van Villa Tugendhat.

Een design dat zelfs in deze tijd als modern zou beschouwd kunnen worden, ingebouwde kasten, elektrische ramen, airconditioning, en er werden exotische materialen, zoals rozenhout en onyx, gebruikt voor de muren en meubels. Toegegeven, ik vond het indrukwekkend te zien hoe inventief het allemaal is als je je bedenkt dat het bijna een eeuw geleden gebouwd was.
Het was ook hier dat de splitsing van Tsjechië en Slowakije officieel werd ondertekend in 1993.

Toeval of niet?
Brno heeft één van de grootste galeries van het land; de Moravische Galerie van Moderne kunsten. Ik had zelf niet de tijd om de binnenkant te bezichtigen, maar als ik de locals mag geloven, is het zeker de moeite waard om het eens te bezoeken.
Wat ik wel deed, was lunchen in het bijhorende Café Morgal, dat bekend staat om hun huisgemaakte limonade. En terecht! Het was de lekkerste limonade die ik tijdens mijn hele verblijf in het land geproefd had.

Café Morgal.

De beste limonade van Brno.

Op het plein van de galerie, staat een groot standbeeld van een ruiter in harnas op zijn paard, wel acht meter hoog. Hoe imposant het standbeeld wel niet is als je er voorbij wandelt, zo grappig is het als je er onderdoor loopt! Ik weet niet zeker of het nu toeval is of niet, maar als je van onder het standbeeld omhoog kijkt naar het hoofd van het paard, dan ziet de constructie er uit als een penis, met balzak en al. Hilarisch vind ik dat.

Een doodnormaal standbeeld van een paard en ruiter.

Maar reken op de inwoners van Brno om de verborgen obsceniteit te vinden.

De Cock Clock
Om in de sfeer van dirty jokes te blijven; Brno heeft een fallusvormige astronomische klok die voor heel wat opschudding heeft gezorgd. Om de graniet van de klok te beschermen krijgt deze in de winter een ‘jasje’, zeg maar, dat verdacht hard lijkt op een condoom. Hierdoor heeft dit kunstwerk heeft de bijnaam de ‘Cock Clock’ gekregen.

Het ding heeft wel een suggestieve vorm, vind je niet?

Het is niet enkel de vorm van de klok dat veel aandacht trekt, maar ook het spelletje dat je ermee kan spelen. Elke dag om 11u wordt er een glazen bol in de top losgelaten, die in cirkels binnenin naar beneden rolt. Je kan je hand in één van de openingen van de klok steken en proberen de bal te vangen. Uren op voorhand staan al mensen te wachten om hun poging te wagen.
Waarom het juist een klok wordt genoemd, weet ik niet, want je kan er vreemd genoeg geen tijd op aflezen.

Dronken?
Kijk zeker ook vaak omhoog als je door de stad wandelt. Zo zie je een hoop details die je anders zou ontgaan. Van mooie zuiltjes tot standbeeldjes met blote billen. Zo heeft het stadhuis van Brno iets vreemds aan de ingang; een enorm scheve toren. Er gaan 2 verhalen rond over waarom de architect dit zo ontwierp. Het eerste is dat hij dronken was toen hij het ontwerp maakte, en dat niemand er iets van durfde te zeggen. Het tweede verhaal is dat de architect onderbetaald werd voor het werk, en dat hij als wraak een fout in het ontwerp stak. Welke zou het zijn?

Een wijze les: irriteer je architect niet. Of geef hem niet te veel drank.

Van eigen bodem
Voor de mensen die graag een culinaire trip maken naar Bnro; je kan er een foodtour volgen! Met een gids bezoek je zeven lokale bars en restaurants, waar je telkens lokale specialiteiten kan proeven. Van eigen gebrouwen bier tot gefrituurd varkensvet.
Probeer zeker ook eens een ijsje van één van de vele ijskarretjes die verspreid staan over de hele stad. Heerlijk romig ijs in enorm veel smaken, en allemaal veganistisch!

Hmmmm, ijsjes.

Een circus met klasse
Super Panda Circus is een belevenis op zich! Om de deur van deze cocktailbar te vinden moet je je ogen open houden, want deze ligt verscholen in een nis met twee gordijnen. Je moet aanbellen om binnen te mogen, en je wordt verwelkomd door een dame in het uniform van een circusbaron.

De bar van Super Panda Circus.

Het interieur van de lobby is donker, met kristallen luchters, foto’s van bodyart aan de muur in gouden kaders, en chesterfields waar je rustig van je welkomstdrankje kan genieten terwijl je wacht tot ze jou naar een plekje in de bar begeleiden. De bar zelf is met kaarsen en groen verlicht, de muren staan vol krijttekeningen, en je vindt tal van pandabeertjes terug in kleine hoekjes over de hele bar.

Eenmaal binnen word je begroet door het hele team, ook allemaal in het circusuniform showtjes aan het opvoeren, en dan wordt het concept van de bar uitgelegd.
Je krijgt niet zomaar een menukaart op papier. Hier krijg je een plateau met een aantal voorwerpen op staanders. Een badeendje, een poppetje, een raket, superman, het vreemdste eerst. De bedoeling is dat je een voorwerp kiest dat jou aanstaat, en dan een keuze maakt tussen de kleuren geel en rood. En zo heb je net je cocktail besteld! Je weet dus niet op voorhand wat je juist krijgt, tot het voor je neus staat.

Zelf koos ik voor de Mexicaanse sugar skull en de kleur rood, en ik werd aangenaam verrast. Ik zou niet weten wat er exact allemaal in mijn cocktail zat, maar ik proefde mezcal en chili, en ik kreeg er een ijslolly van limoen bij. Heerlijk!

En zijn eigenwijze menukaart.

Gezichten overal
Het knekelhuis van Brno was één van mijn favoriete bezienswaardigheden van de dag. De botten van meer dan 50.000 mensen liggen mooi opgestapeld in de ondergrondse tunnels en kamers van het knekelhuis. Met mijn liefde voor het morbide had ik uren kunnen ronddwalen tussen de schedels en doodskisten.
En moderne kunst lijkt een thema te zijn over het hele land, want ook hier, in het knekelhuis, vond je verschillende kunstwerken terug van kunstenaars uit de regio. Ik vond het best goed passen in de sfeer.

Knekelhuizen ontstonden wanneer overbezette kerkhoven werden geruimd. De botten werden verzameld en geschikt in een kapel of knekelhuis, als laatste rustplaats. Tevens zorgden ze er ook voor dat de goede christelijke mens zijn sterfelijkheid niet uit het oog verloor.

Voor ons luguber, maar voor de middeleeuwse mens was dit heel normaal.

Nieuwsgierig naar meer? Morwen reisde naar Tsjechië in samenwerking met Czech Tourism.

One Comment
  1. Hoi, ik vond Brno ook een ontdekking. Een fijne stad die veel te bieden heeft.

    Enkele kleine correcties op je artikel. Je kan wel degelijk de tijd aflezen van die befaamde fallische klok. Er staat zelfs een bordje bij dat het principe uitlegt. Wat betreft de scheve toren aan het portaal van het oude Stadhuis, beeldhouwer Anton Pilgram heeft dit uiteraard met opzet zo ontwerpen, net om zijn uitzonderlijk meesterschap in de verf te zetten.

    Wat ik zo bijzonder vond aan het Ossuarium is dat al die menselijke overblijfselen pas in 2001 terug ontdekt werden en vervolgens schoongemaakt en in de huidige vorm weer opgestapeld. Zeker één van de hoogtepunten van Brno.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *