Luzern

luzern: tussen berg en meer

Met de trein reis ik door Zwitserland. Na Lausanne en Bern bezoek ik Luzern, stad aan het Vierwoudstrekenmeer. In Luzern leunen de bergen tegen de stad aan. Water stroomt uit het meer door het centrum en oude bruggen verbinden beide oevers. Luzern is net zo Zwitsers als Lausanne en Bern, en toch helemaal anders.

De trein brengt mij naar het hart van de stad. Ik stap uit en wandel, koffer in de hand, naar mijn hotel, dat amper een kwartiertje van het station ligt. De straat waar ik wandel is druk. Er rijden veel auto’s en er zijn veel mensen. Maar als ik tussen de hoge kantoorgebouwen kijk, zie ik de bergen aan de ene kant en het historisch centrum aan de andere. Luzern is een mix van oud en modern, van berg en meer. Van geschiedenis en het heden.

Luzern

Luzern aan de rivier.

Hotel Anker

Het hotel Anker, waar ik logeer, is ruim honderd jaar oud. Het opende in 1914 als een herberg gefinancierd door de Centraal-Zwitserse Arbeidsbeweging. Het was een plaats voor de arbeidersklasse, die geen toegang had tot de duurdere etablissementen van Luzern. Het Anker werd een gemeenschapscentrum, een plaats voor politieke ontmoetingen en culturele evenementen.

In 2014 ging het eerste hotel Anker dicht. Het gebouw werd gerenoveerd en er werd een geheel nieuw hotel geplaatst binnen de historische muren. Het resultaat is een hypermodern hotel met ruime en mooie kamers in een historische setting.

Beschilderde gevel

De beschilderde gevels van Luzern vertellen hun eigen verhaal.

Geschiedenis op elke straathoek

Hotel Anker is een mooi voorbeeld van hoe de stad met zijn geschiedenis omgaat. Je vindt er geschiedenis op elke straathoek. Sommige dingen, zoals de honderden fonteinen met drinkwater, loop je gewoon voorbij. Andere, zoals de beschilderde gevels, vallen meer op. Nog andere, zoals de overdekte bruggen over de rivier, zijn beschermd erfgoed.

De beste manier om Luzern te ontdekken, is met een gids. In groep of alleen maak je een wandeling door het centrum, langs de meest interessante plaatsen. Plaatsen zoals chocolaterie Au Cachet, waar bezoekers plaats kunnen nemen op een eenvoudige stoel in het midden van de propvolle winkel. Wie op de stoel zit, mag zijn hart luchten bij de winkeldame. Goed nieuws wordt gevierd en slecht nieuws wordt verzacht met een praline en een praatje.

Gegidste wandelingen vind je in verschillende talen en in allerlei thema’s. Cultuurfanaten ontdekken wat Luzern te bieden heeft, geschiedenisfanaten leren over elk verborgen hoekje van de stad. En sinds dit jaar wandel je met een gids de wandeling Starke Frauen die Luzern Bewegten, over de vrouwen die van belang waren én zijn voor de stad.

Street art

Ook moderne straatkunst siert de stad.

De Kapellbrücke en de Totendanz

Luzern wordt in twee gespleten door de rivier Reuss. Aan de ene kant vind je het oude stadscentrum, aan de andere kant de nieuwe wijken en het station. De rivier wordt overspannen door zes bruggen, waarvan de Spreuersbrücke en de Kapellbrücke de bekendste zijn.

De Kapelbrücke werd gebouwd in 1365. Doorheen de eeuwen werd de brug hersteld, aangepast en zelfs opnieuw opgebouwd nadat de brug in 1993 verwoest werd door een brand. Toch ziet de brug er nog steeds zo uit als ze al die eeuwen heeft gedaan. Een houten wandelpad met een balustrade en een puntdak. Bloemen hangen aan de balustrades en geven de brug een vrolijk, zelfs feestelijk tintje. Onder de nok hangen  zeventiende-eeuwse schilderijen die de geschiedenis van de stad verhalen. Vanop de brug zie je de stad, het Vierwoudstrekenmeer en de omliggende bergen.

De Streuerbrücke werd gebouwd in 1408. De brug is korter dan de Kapellbrücke en lijkt daarom minder interessant. Tot je naar de nok van het dak kijkt. Tussen de spanten zie je eveneens zeventiende-eeuwse, driehoekige schilderijen waarop een Totendanz is afgebeeld. De dans van de dood. Magere skeletten dansen met en rond burgers uit alle klassen. Onthoud, zeggen de schilderijen, de dood komt voor iedereen.

Luzern

de Kapellbrücke.

Totentanz

De dood komt voor ons allemaal: een ontnuchterende boodschap in een brug.

De cel in

Steden zijn altijd in beweging. Oude gebouwen worden afgebroken of gerenoveerd of opnieuw in gebruik genomen. Dat is in Luzern niet anders. Op wandelafstand van het historische centrum vind je hotel Barabas, in de voormalige gevangenis.

De voormalige gevangenis is gerenoveerd en heeft een fris kleurtje gekregen. Maar dat typische gevangenisinterieur kan je niet verbloemen. Je slaapt in een cel. Een cel waar je met twee of drie logeert, of een heuse slaapzaal voor meerdere gasten. Apart en karaktervol en net daarom zo interessant.

Eten doe je in de voormalige eetzaal van de gevangenis. Maar in plaats van gevangeniskost, krijg je er nu Japanse gerechten op je bord. Restaurant Izakaya Nozomi serveert bento boxen tijdens de lunch en verschillende kleinere gerechten tijdens het diner.

Hotel Barabas

Welkom in hotel Barabas.

Het meer op naar de berg

Net zoals mijn bezoeken aan Lausanne en Bern, is mijn bezoek aan Luzern kort en krachtig. Na een dag reis ik door. In de kleine haven stap ik op de ferry die over het Vierwoudstrekenmeer zigzagt. Van dorp naar dorp naar dorp. Ik stap weer aan land bij Vitznau, waar ik prompt een bergtrein opstap. Dat treintje, met houten zitbanken en maar twee wagons, rijdt de berg op en stapt aan berghutten en kleine stations. Onderweg kijk je uit over het meer en Luzern en alleen al voor dat uitzicht zou je de trein moeten nemen.

Ik stap af aan het station Rigi Kaltbad. Hier vind ik een handvol huizen, een informatiecentrum en een spa die uitkijkt over de bergen. Ik stouw mijn bagage in een locker, trek mijn badpak aan en laat mij in het stomende water zakken. De herfstwind waait, er valt zelfs een druppel regen, maar het kan mij niet deren. Ik ontspan en geniet van de baden, van de frisse lucht, van de sauna. Heerlijk.

Na mijn bezoek aan Rigi Kaltbad keer ik weer naar huis. Met de bergtrein klim ik hoger de bergen in. Ik moet een paar keer overstappen, maar dat deert niet want Zwitserse treinen zijn stipt. Ik geniet nog zo lang ik kan van de uitzichten. Van de bergen. Van de arenden die langs het treinraam glijden. En dan sta ik weer in Zurich Airport. Mijn reis zit er op. Ik ga naar huis. Met een hoofd vol herinneringen en verhalen.

Luzern

Het meer op.

Plan je reis

Luzern is een geweldige stad om een paar dagen te blijven. Alleen of met vrienden. Er is veel te zien en te doen in de stad zelf, maar ook in de directe omgeving. Vanuit Luzern ben je in een wip in de bergen. Je kan je citytrip dus heel gemakkelijk combineren met een beetje natuur. Met een goede, winddichte jas en een paar stevige sneakers hoef je je zelfs niet om te kleden om van stad naar berg te gaan.

Vanuit Brussel is Zwitserland gemakkelijk te bereiken met Swiss. Ik vloog naar Zurich en legde de rest van de reis af met het openbaar vervoer. Wanneer je in Zwitserse steden logeert, krijg je vaak een city card waarmee je het openbaar vervoer in de stad gratis kan gebruiken. Je kan ook een Swiss Travel Pass kopen, waarmee je toegang hebt tot al het openbaar vervoer voor een bepaalde tijd. Praktisch!

Wil je naar Zwitserland maar weet je niet of Luzern wat voor jou is? Of de website van de toeristische dienst van Zwitserland vind je genoeg inspiratie en informatie om je reis te plannen.

Luzern

De smalle straten van Luzern.

No Comments.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *