lot in heaven, ik bedoel, dublin

De afgelopen tien jaar reisde ik regelmatig naar Ierland. Ik kan er niet aan doen, dat land trekt aan mij, ik moet er altijd weer naartoe. Maar in die jaren bezocht ik maar zelden Dublin. Ik hou niet zo van grootsteden, dus waarom zou ik?

Blijkt dat ik verkeerd zat. Dublin is gewéldig! En laat me je even vertellen waarom.

Over Dublin

Voor ik begin met vertellen waarom Dublin zo geweldig is, ga je even alles moeten vergeten wat je over Dublin weet. Vergeet de winkelstraten, vergeet de cheesy pubs in Temple Bar, vergeet het ‘dirty old town’ idee.

Dublin is zo veel meer dan dat. Het is een oud, groot dorp, gesticht rond het jaar 988 door Vikingen. Het ligt aan de Ierse zee, vlak boven de Wicklow Mountains en wordt in twee gekapt door de rivier Liffey. Loop je door de straten, dan voel je de geschiedenis.

En ruik je de Guinness, want, ahja, Dublin.

Cultuur

Al eeuwenlang is Dublin een broeihaard van kunst en cultuur. De pubs, waar het zwarte goud Guinness in liters vloeide, werden bevolkt door arbeiders, door kunstenaars, door schrijvers. James Joyce schreef zijn beroemdste werken in de pubs, geraakte geïnspireerd door wat hij zag in het straatbeeld.

Die energie voel je nog steeds. Overal worden de kunstenaars uit voorbije eeuwen herdacht, maar overal om je heen zie je nieuwe dingen opduiken. Straatkunst tiert welig op de zuidoever van de rivier Liffey, op de oude pakhuizen en in Temple Bar.

Straatkunst

Maar zo wild als straatkunst is, zo keurig worden oeroude manuscripten en kunstwerken bewaard. Het Book Of Kells ligt tentoon in Trinity college. Een toeristische locatie, maar wel eentje die toch het bezoeken waard is. Bekijk het boek, maar slenter vooral rond in de eeuwenoude bibliotheek.

Maar, niet ver van Trinity College, vind je de Chester Beatty Library. Deze bibliotheek bestaat bijna alleen uit de ooit private collectie van wijlen Alfred Chester Beatty. Hij schonk zijn collectie, bestaande uit bijna 30.000 stuks, bij zijn dood aan Ierland.

In de bibliotheek kan je oeroude manuscripten bezichtigen, prachtige met goud ingelegde bijbels en korans, van jade gesneden Japanse manuscripten en in Marokkaans leder gebonden boeken.

Magnifiek! Spijtig, maar geheel begrijpelijk, dat je er geen foto’s mag maken.

Vermeer

Om dat allemaal nog een tikje interessanter te maken, opende The National Gallery in Dublin na zes jaren renovatie eindelijk terug de deuren. En om meteen een comeback te maken, stelt The National Gallery momenteel, tot het einde van september de collectie Vermeer and the masters of genre painting tentoon.

Deze schitterende collectie, met zo’n tien authentieke schilderijen van de Nederlandse meester Vermeer, zet verschillende werken van verschillende schilders in de kijker. Werken die met grote waarschijnlijkheid door elkaar werden geïnspireerd.

Heel boeiend, om te zien hoe schilders in de 17e eeuw elkaars poses, lichtinvallen en kleurgebruik kopieerden. Zoiets als trends in schilderkunst, maar dan 17e eeuw-style.

Culinair

Ha, een hekel puntje in Ierland. Voor alle keren dat ik er ben geweest, heb ik zelden echt goed gegeten. Wellicht ben ik rotverwend, dat moet ik er wel aan toevoegen. Maar toch, eh.

Wel, dat hekel puntje verdween als sneeuw voor de zon. Ik heb mij schaamteloos volgepropt in Dublin. Dat begon al met een high tea in het Merrion Hotel, gemaakt door Paul Kelly, pastry chef en jurylid van The Great Irish Bake Off, geïnspireerd door de vele kunstwerken die het hotel tentoonstelt.

En dat ging maar door, restaurant na restaurant. Probeer het Silk Road Café aan de Chester Beatty Library, restaurant Fire en Fallon and Byrne, dat in eerste plaats een soort van winkelruimte is voor goed, en duur, voedsel, maar ook een geweldig goed restaurantje heeft boven de winkelruimte.
Allemaal getest én goedgekeurd.

Historie

Bijna aan het einde van mijn artikel, maar ik kan moeilijk stoppen zonder iets te zeggen over de sporen van Dublin’s rijke geschiedenis. Ja, ik denk dan aan de Christ Church, Dublin Castle en de Guinness Brouwerij. Allemaal toplocaties, die hoewel een tikje toeristisch, wel must sees zijn.

Zoek vooral Tom en Jerry op, in de crypten van de Christ Church. Deze, hoe kan het ook anders, kat en muis kwamen tijdens een wilde achtervolging in het orgel terecht, waar ze stierven en langzaam in mummies veranderden. Toch, al jaren dood, maar naar het schijnt kan je ze nog horen, als je goed luistert.

Knibbel knabbel kruisje.

Is dat nog niet griezelig genoeg voor jou? Dan vertel ik je graag hoe ik eens per ongeluk een gemummificeerde voet vond.

Meer weten? Dan kan je terecht op Ierland.nl.

4 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *