Kanoën

Door Fins Lapland met de kano

Water maakt mij rustig. Ik hou er van op het water te zijn. Kajakken en kanoën doe ik heel graag, en al zeker als ik doorheen prachtige natuur kan peddelen. Met de kano de Finse meren op, dat was dus een droom die uitkwam.

Mijn dag begon vroeg in de ochtend. Mijn gids bracht mij met een busje naar Savilampi, diep in het Oulanka Nationale Park. We lieten het busje achter, en moesten nog een stukje lopen tot bij het water, waar een aantal kano’s keurig op de oever lagen. Het was nog niet heel warm, maar wel zonnig. Het zonlicht weerkaatste in het water. Ik hield mijn hand boven mijn ogen en keek uit over het meer. Het zou een prachtige dag worden.

Het water op
Na een snelle uiteenzetting over het besturen van de kano, mocht ik het water op. Het was niet de eerste keer dat ik ging kanoën, dus ik wist goed wat ik moest doen. In een mum van tijd verdween de oever in de verte, en voer ik midden op het meer.

Het meer waar we startten, was eigenlijk meer een uit de hand gelopen rivier. Er waren zijarmen, en rivieren die zich in het rustige meer stortten. En er was stroming. De rotsachtige oevers waren begroeid met bossen. Af en toe keek een rendier ons na van tussen de bomen.

Wat mij het meest beroerde, was de stilte. En toch was het eigenlijk niet stil. Ik hoorde de wind die tussen de bomen speelde. De vogels die over mijn hoofd scheerden. Het kabbelen van het water om mijn peddel.
Maar niemand zei iets. Iedereen peddelde rustig door. Iedereen genoot. Peddelen heeft iets meditatief.

Kano

Een heerlijke dag op het water.

Taivalköngäs watervallen
In Finland is het water zuiver genoeg om gewoon te drinken. Tijdens het varen dompel je je kuksa, een reisbeker, in het water en neem je een slokje. Gewoon, zo. Maar heb je honger, dan moet je wel naar de kant.

Kano

Dit is een kuksa!

In het Oulanka Nationale Park, eigenlijk in alle nationale parken, vind je stopplaatsen. Op die plaatsen kan je gebruik maken van een kampvuurplaats en zelfs van een eenvoudige overnachtingsplaats. Ligt zo’n plaats aan het water, dan is er meestal ook een steiger waar je kan aanmeren. Wij stopten vlak voor de Taivalköngäs watervallen. Omdat daar een stopplaats is, maar ook omdat het nogal gevaarlijk zou zijn om per kano die watervallen af te donderen.

Taivalköngäs is prachtig. De Oulanka rivier splitst zich hier in een paar dunnere stroompjes, die over de rotsen naar beneden denderen. Over het water zijn hangbruggen, zodat je veilig de overkant kan bereiken. Op een plaats als deze ontmoet je andere reizigers. Mensen die net aankomen, of net weer vertrekken van de kampplaats. In de bossen rondom je zie je soms de kleurrijke jassen van andere wandelaars tussen de bomen flitsen.

Kano

De Taivalköngäs watervallen zijn te sterk om door te kanoën.

Aan tafel
Terwijl ik de omgeving verkende, bouwde de gids een vuur. Er ging een zwartgeblakerde koffiepot op het vuur. Op een rooster lagen hamburgers en veggieburgers te bakken. De gids toverde broodjes, sausjes en servetjes uit zijn tas. Lepeltjes voor de koffie had hij niet bij, maar die sneed hij even snel uit brandhout.

Onze maaltijd was simpel. En toch een van de beste die ik ooit heb gehad. De smaak van de rook drong in het voedsel, de geuren van de koffie en de open natuur vulden elkaar perfect aan. De gezelligheid, de eenvoud van dat moment valt met geen woorden te beschrijven.

Na het eten, en een extra tasje koffie, pakten we alles weer netjes in. De gids sneed tondel en brandhout voor de volgende bezoekers. En toen was ik weer op het water. Stroomopwaarts peddelde ik weer naar het startpunt, waar onze auto op ons wachtte.

Mijn avontuur was voorbij na één dag. Het heeft mijn goesting om meer te kanoën enkel aangewakkerd. Misschien lukt het me wel eens om een tocht van een paar dagen te maken, met de kano, door die prachtige Finse natuur.

Kano

Worstjes boven het kampvuur: heerlijk.

De praktische kant
Ik maakte deze tocht met de gidsen van Salla Reindeer Parc. Zij voorzagen alles wat ik nodig had voor deze tocht. We startten in Savilampi, aten bij de Taivalköngäs watervallen en peddelden weer terug naar Savilampi: een tocht van ongeveer acht kilometer. De rivier is eerder rustig, dus de tocht is niet bijzonder zwaar.

Taivalköngäs is een knooppunt van verschillende wandelpaden, waarvan enkele op lange afstand. Verken je het Oulanka Nationale Park liever te voet, dan kan je gebruik maken van de kampplaatsen, maar je kan ook overal je tentje opslaan.

Kano

De hut bij Taivalköngäs: eenvoudige tafels en slaapplatformen.

Dit alles doe je natuurlijk met respect voor natuur en andere wandelaars. Je laat elke plaats achter zoals je ze gevonden hebt. Proper. En dat betekent ook dat je bij vertrek alles klaar legt voor de volgende gebruiker. Brandhout, tondel en een schone vuurplaats. Dat is niet alleen beleefd, maar ook belangrijk als iemand in nood snel vuur moet kunnen maken.

Ik reisde naar het zomerse Finland met Voigt Travel. Bij Voigt Travel kan je online pakketreizen boeken en zelf een reis samenstellen uit verschillende bouwstenen, maar je kan ook tezamen met een reisconsulente je perfecte reis – inclusief kanoën – samenstellen.

Kano

De omgeving van Taivalköngäs is zo mooi!

No Comments.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *