weekendje weg

een coronaproof weekendje weg in de vlaamse ardennen

Het leven is anders dan we gewend zijn en het ziet er naar uit dat het nog wel even kan duren. Maar laat dat je vooral niet neerhalen. Met een coronaproof weekendje weg naar de Vlaamse Ardennen laad je je batterijen zo weer op. En het is ook nog eens goed voor de lokale ondernemers. Win-win.

In tijden van corona op weekend gaan, kan dat wel? En hoe moet dat dan met alle maatregelen? Ga ik er nog wel van kunnen genieten? Vragen die door mijn hoofd spoken wanneer ik in december – middenin de tweede golf – een weekendje weg naar de Vlaamse Ardennen plan.

De corona crisis duurt al erg lang en al erg lang moeten wij voorzichtig zijn. Het leven heeft een soort van zeurende spanning gekregen. Bijna alle dingen die we ontspannend vinden, kunnen even niet. Vrienden zien, uit gaan, reizen. Niet moeilijk dat ik me vragen stel wanneer ik een weekendje weg plan. Ga ik er wel van kunnen genieten?

weekendje weg

Winterlicht.

Dineren in pyjama

Mijn weekend begint in vakantiehuis Eyndevelde, in Herzele. In mijn appartement-voor-twee staat antibacteriële gel klaar en in de gemeenschappelijke ruimtes zoals de gangen en de trappenhal, moet ik een mondmasker dragen. In mijn kamers ben ik natuurlijk vrij om het mondmasker af te zetten, al wordt er wel gevraagd om de kamer zo veel mogelijk te verluchten. Geen probleem, die dingen doe ik eigenlijk thuis ook al.

De appartementen van Eyndevelde zijn voorzien van een keuken en van alles wat je nodig hebt om te koken, maar om het vakantiegevoel te versterken, gooi ik het over een andere boeg. Dit weekend eet ik enkel en alleen afhaalmaaltijden van verschillende lokale ondernemers uit de buurt. Dat ik hiermee die ondernemers steun, is alleen maar een pluspunt.

Op vrijdagavond laat ik mij verwennen met een menu@home van het illustere restaurant Alexandre. Dit restaurant, dat in de Michelin gids vermeld staat, serveert in normale tijden de verfijnde gerechten van chef Tim in een achttiende-eeuwse dokterswoning. Sinds de sluiting van de horeca bereidt de chef afhaalgerechten die je thuis enkel maar moet opwarmen en opdienen.

Voor de horeca is het roeien met de riemen die ze hebben. De hele restaurantervaring valt weg en ik mis dat. Maar chef Tim bewijst dat je zelfs met afhaalmaaltijden hoge toppen kan scheren. De gerechten zijn slim gekozen en zo goed voorbereid dat ik met weinig moeite een mooi gedresseerd bord op tafel zet. En al zit ik in mijn pyjamabroek in plaats van een jurk aan tafel, het diner is simpelweg exquis.

weekendje weg

Vakantiehuis Eyndevelde.

Picknicken in de modder

Zaterdag is de enige volle dag van mijn weekend. Buiten is het mistig en een beetje guur, maar dat deert niet. De winterkoude doet het bloed stromen. In het halfduister wandel ik naar het nabijgelegen Café Klesj, in centrum Herzele, waar ik een ontbijtmand heb besteld. Pistolets, koeken, yoghurt en fruit: er zit meer in de mand dan ik op krijg.

weekendje weg

Ontbijten met een ontbijtmand van Café Klesj.

Misschien maar goed ook. Wie de hele dag buiten is, moet goed eten. Ik strik mijn wandelschoenen aan en trek naar Sint-Lievens-Houtem. Hier start de Cotthemwandeling, die langs akkerland en kerkwegels leidt. Soms zak ik enkeldiep in de modder, maar dat draagt alleen maar bij aan het avontuur.

Halverwege de route zoek ik mij een stevige boomstronk uit en haal ik de lunch uit mijn rugzak. Mijn lunch komt van De Sjampetter, nog zo’n lokale ondernemer die afhaalmaaltijden voorziet. De lunch-op-maat bestaat uit focaccia, geroosterde wintergroente, lyngonsylt en baba ganoush. In een apart zakje zit een enorme brownie voor dessert. Genoeg brandstof om nog de hele dag door te gaan.

weekendje weg

Picknicken met De Sjampetter.

Hutsepot en dan naar bed

Het schemert al wanneer ik het vakantiehuis weer bereik. Er zit modder aan mijn schoenen, mijn haren zijn verwaaid en er zit een stevige winterblos op mijn wangen. Een dag buiten kan zo veel deugd doen. Zeker wanneer er een warme thuis en een lekkere, stevige maaltijd op je wacht.

De Sjampetter heeft mij voorzien van een schotel hutsepot, met scherpe mosterd en een fles streekbier om alles weg te spoelen. Terwijl het buiten steeds donkerder wordt en de regen zachtjes valt, zit ik binnen aan tafel te genieten. Een klein, maar waardevol gelukje.

weekendje weg

Buiten schemert het, en nevels stijgen op.

Een bosbad in het Kloosterbos

In de ochtend ontmoet ik Emmy, van Barrevoets. Zij neemt me mee naar het kleine Kloosterbos, bij Brakel. Daar zullen we samen een bosbad nemen. Dat hoef je overigens niet letterlijk te nemen. Bosbaden betekent dat je jezelf aan de hand van oefeningen onderdompelt in de natuur. Het kwam overwaaien uit Japan, waar het shinrin yoku heet, en het is een manier om bewust de natuur te beleven.

Na een kort woordje uitleg nodigt Emmy mij uit om het bos in te stappen. Haar zachte stem begeleidt mij door het bos en helpt me het bos te ervaren met al mijn zintuigen. Ik voel aan de bast van een eik, graaf mijn vingers diep in de bosgrond, ruik aan de humus. Plots ben ik me bewust van de vogels om mij heen. Mussen, spechten, buizerds. Ik adem de bosgeur diep in.

Het bos, zegt Emmy, heeft een zalvende uitwerking op ons. Mensen ervaren diepe rust wanneer ze middenin de natuur zijn. Hun hartslag en bloeddruk dalen, het geluksgevoel stijgt. En dat zijn niet zo maar woorden, maar dingen die wetenschappelijk aangetoond zijn. Bovendien scheiden bomen fytonciden uit. Deze stoffen helpen bomen om zich te verdedigen tegen schadelijke schimmels en bacteriën, en wanneer mensen ze inademen versterken ze onze weerstand.

Hoewel bosbaden een beetje zweverig klinkt, voelt het helemaal niet zo. Voor mij voelt het een beetje alsof ik weer kind werd en het bos voor het eerst zag en voelde. En ja, soms voel je je een beetje zelfbewust. Maar dat is niet erg. Meer dan eens zag ik twinkellichtjes in de ogen van Emmy. Bij een bosbad leg je niet alleen contact met de natuur maar ook met andere mensen.

weekendje weg

Met een bosbad geniet je ten volle van het bos.

Een coronaproof weekend

Onderweg naar huis verbaas ik mezelf erover hoe gemoedelijk dit weekend voelde. Ik moest mij weliswaar aan een aantal maatregelen houden, maar die maatregelen verschillen niet van wat ik thuis ook doe. Het stond het vakantiegevoel absoluut niet in de weg.

Miste ik het om op restaurant te gaan? Misschien een beetje. Maar het alternatief van dineren in pyjama, picknicken langs de weg of genieten van een ontbijtmand voelt ook als verwennerij. Als ik uit eten ga, geniet ik het meeste van in de watten gelegd te worden, en van het ontdekken van nieuwe gerechten en smaken. Twee dingen die perfect kunnen met afhaalmaaltijden.

Dat ik met mijn weekendje weg lokale ondernemers heb gesteund, vind ik belangrijk. De meeste ondernemers hebben het zwaar tijdens deze pandemie. Vele van hen hebben hun aanbod moeten omvormen om coronaproof te kunnen blijven werken, maar dat neemt niet weg dat de meeste heel wat minder klanten zien.

weekendje weg

Dauwtrappen in de ochtenden.

Een weekendje weg onder de kerstboom

Kerstmis is bijna daar. Het gaat er anders uitzien dan andere jaren. Maar we moeten er door. Samen. Om het warme kerstgevoel te versterken, kan je een cadeaubon van een lokale ondernemer onder de kerstboom leggen. Een nachtje in een vakantiewoning. Een afhaaldiner bij een restaurant. Een coronaproof activiteit zoals bosbaden. Je geeft iets ontspannend, iets mooi, dat ook nog eens goed is voor de ondernemer. Win-win.

weekendje weg

De Vlaamse Ardennen hebben van die kronkelbaantjes waar je heerlijk kan wandelen.

No Comments.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *