Per containerschip naar Hamburg

Vorige week kwam ik dit artikel tegen. Een reiziger raadt andere reizigers aan om per containerschip te reizen, omdat het goedkoper zou zijn. Dat was het moment dat ik mij herinnerde dat ik ooit per containerschip gereisd heb, en dat het allemaal niet zo simpel is als het klinkt.

Ik vergeet vaak mijn allereerste buitenlandse reis. Ik voer per containerschip van de haven van Zeebrugge naar Hamburg. Ja, echt waar. Op een enorm containerschip, van net geen 180 meter lang en iets meer dan 14000 ton zwaar.

Nonkel Kapitein
Eigenlijk was de reis weggelegd voor mijn broer, en niet voor mij. Onze nonkel was indertijd kapitein op een containerschip dat bananen en ander fruit ging halen in Ecuador. Die nonkel nodigde mijn broer en mijn moeder uit om mee te varen met het containerschip.

Mijn broer wilde niet, maar mijn moeder was nogal vastberaden om met dat schip mee te varen. En dus mocht ik mee. Grote verrassing voor nonkel Kapitein toen zijn nichtje, en niet zijn neefje, aan boord stapte.

Wat ik mij herinner
Ik was nog geen twaalf toen ik met het schip van nonkel Kapitein meevoer. Mijn herinneringen zijn dus beperkt, hoewel ik mij sommige dingen heel scherp herinner. Op de brug staan en door de verrekijker kijken. Onze kleine kajuit, die leek op een jaren 90 hotelkamer. De mess, waar de tafels en stoelen met kabels aan de vloer waren gebonden, voor wanneer het stormde. De mess van de bemanning, waar posters van blote vrouwen aan de muur hingen. Ik verlegen.

Ik herinner mij nog hoe cool ik het vond dat mijn nonkel de baas was over zo’n groot schip. De voertaal aan boord was Engels, wat ik niet verstond. Mijn nonkel praatte constant door de radio en een krakende stem antwoordde dan. Wat ik ook niet verstond. Maar cool!
De loodsen die ons de haven uitleidden, waren zo miniem tegenover het containerschip, dat ik me afvroeg hoe ze een schip als dit konden sturen.

Aan boord
Hoewel er delen waren van het schip waar mijn moeder en ik mochten rondlopen, waren die delen beperkt. Het achterdek, waar een soort van heel diepe kuip als zwembad dienst deed. Onze eigen kajuit, de mess, en de brug, maar alleen als nonkel Kapitein toestemming gaf.

De rest van het schip was verboden terrein. En terecht. Een containerschip is een werkplaats, geen plaats voor toeristen, een al helemaal niet voor kinderen. Het ruim stond open, waardoor er valgevaar was. De motor was gloeiend heet en gevaarlijk, en spelen tussen de opgestapelde containers zat er helemaal al niet in.

Hamburg
Uiteraard was dit een commerciële vaart, geen toeristische. Ik was dus heel snel in Hamburg, waar mijn moeder en ik de trein naar huis namen. De reis was bijzonder, al besefte ik dat als kind niet helemaal. Ik was immers al zo vaak aan boord van het containerschip geweest, telkens wanneer mijn nonkel Kapitein aanlegde in Zeebrugge of Antwerpen.

Ik heb er nooit over gedacht om de reis opnieuw te maken, of om een containerschip als vervoer te gebruiken.

Waarom ik denk dat dit een slecht idee is
Hoewel Thor Pederson in zijn artikel reizen per containerschip als cool laat klinken, ik ben er niet van overtuigd dat je als toerist met een containerschip moet meevaren. Om te beginnen is het vaak verboden. Dat ik mee mocht varen, was enkel omdat ik familie van de kapitein was. Bovendien werd die regel vlak na mijn vaart opgeheven.

Zoals ik al zei, is zo’n schip een werkplaats. Niet bedoeld voor reizigers. Er zijn fikse risico’s aan verbonden. Containerschepen varen de hele wereld rond op een zo kort mogelijk tijd. Het kost immers geld om langer onderweg te zijn. Maar geen enkel schip kan storm ontwijken. Ik herinner me een stormverhaal van nonkel Kapitein waar half zijn lading in zee verdween. Containers sloegen gewoon overboord. Al wat hij kon doen was zichzelf verankeren aan het schip, zodat hij niet zou gaan rollen in de brug.
Ik weet niet wat jij denkt, maar dat is niet direct iets wat ik wil meemaken.

Ja, ik begrijp de achterliggende ecologische gedachte, maar ik denk dat er betere alternatieven zijn om ecologisch de wereld rond te reizen. Bovendien ben ik er zeker van dat je, als je op deze manier wil reizen, nogal dikwijls het deksel op de neus zal krijgen. Ik geloof echt niet dat cargorederijen zomaar toeristen zullen gaan meenemen.

Maar, als ik het fout heb, laat het me zeker weten. Want het was eigenlijk wel echt een onovertroffen ervaring. Ahoi, nonkel Kapitein!

Edit:
Het lijkt er op dat ik het fout had. Lezer Jonas wees mij er op dat er zoiets bestaat als ‘Cargo Ship Cruises’. Huh. Nieuwe wereld die opengaat hier.

Blijkt dat er een heel kleine, maar stevige niche in het reizen bestaat: Cargo Ship reizen. Sommige rederijen nemen enkele betalende passagiers mee op hun reizen. De beschrijving van andere reizigers van de activiteiten aan boord, komt ongeveer overeen met wat ik ervoer, de prijs is een heel ander verhaal. Van wat ik vond, bleek dat de prijs flink kan oplopen. Reken zo’n 100 tot 120euro per dag aan boord. Een zeereis van enkele dagen loopt dus al snel op, en al helemaal wanneer je de oceaan wilt oversteken.

Dit gaat compleet in tegen de ervaring die ik had. Ik kreeg indertijd te horen dat dit een reis was die ik nooit meer zou kunnen meemaken, dat ik een dikke geluksvogel was, gewoon omdat ik familie was van de kapitein. Er kan veel veranderen over twintig jaar, zo blijkt.

Maar, eerlijk? Nu heb ik eigenlijk zin om dat nog eens mee te maken.

  1. Google: “cargo ship cruises”
    Een overload aan mogelijkheden, verboden lijkt me dus sterk.

    • Wauw, dit was niet opgekomen tijdens mijn research. Dank je voor de tip, dit verandert van alles.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *