Vlaamse Ardennen

Naar de Vlaamse Ardennen met vrienden

Zo op weekend gaan met vrienden, dat doe ik graag. Dat doe ik dus ook dikwijls. Maar dit was de eerste keer dat ik een aantal vrienden meenam naar de Vlaamse Ardennen. En wat blijkt? Ik had dat al veel eerder moeten doen.

We vertrokken het eerste weekend van de zomervakantie. Het was toen kei warm. Zo warm, dat ik al zat te puffen voor we ons dorp goed en wel verlaten hadden. Ja, het zou warm gaan worden, daar in de Vlaamse Ardennen.

Vakantiehuis Samuus
Maar voor we echt aan het weekend zouden beginnen, zouden we eerst even ontspannen. De werkende mens is doodmoe op vrijdag. Meer dan een barbecue hoeft dat dus niet te zijn. Voor die barbecue, en voor onze logies tijdens het hele weekend, konden we terecht in vakantiehuis Samuus, in Brakel.

Vlaamse Ardennen

Vakantiehuis Samuus is een oude, u-vormige hoeve.

Samuus, dat is iets apart. Dit vakantiehuis richt zich op grote groepen, en dan liefst nog met kinderen. Er zijn dertig bedden. Sommige van die bedden bevinden zich in aparte, luchtige kamers met eigen badkamer, maar een deel van die bedden bevinden zich in een kinderruimte. Kamers met bedden op kindermaat, een badkamer met lage wastafels en toiletten en zelfs een dressing vol verkleedkledij.

Goed. Ik ben volwassen. Toch heb ik eventjes gekeken of er geen perfecte prinsessenjurk tussen zat. Want hoe zou je zelf zijn?

Vlaamse Ardennen

Eén van de vele kamers in Samuus.

Vlaamse Ardennen

Het retro salon van Samuus.

Bier en zwezeriken
De Vlaamse Ardennen staan bekend om het goede leven. De zacht glooiende heuvels baden in het warme zomerlicht, mensen zitten thuis bij de barbecue en trekken nog een pintje open. En dan liefst eentje van brouwerij Roman, waar met water uit de Vlaamse Ardennen onder andere de Sloeber en de Ename biertjes gebrouwen worden.

Je kan die brouwerij trouwens bezoeken. Om te leren hoe bier tegenwoordig gemaakt wordt, en waarom dat zo lekker smaakt. Ik wilde de brouwerij vooral eens bezoeken om dat beroemde bier te proeven. Probeer vooral de Adriaen Brouwer Tripel en de Oaked. Hmm!

Vlaamse Ardennen

Bij een bezoek aan brouwerij Roman leer je hoe bier gemaakt wordt. En hoe het smaakt. Knipoog.

Niet ver van brouwerij Roman, in de richting van Oudenaarde, vind je het restaurantje Brassérise. Passer je daar, dan raad ik je aan daar eens te stoppen. Dat ligt lekker rustig naast een kerk en naast een paar weiden. Het lijkt op het eerste zicht zelfs niet veel bijzonders. Maar man, daar kan je goed eten! Stoverij van varkenswangetjes en vol au vent met zwezeriken. Om je vingers van af te likken.

Nox.X in Ename
het dorp Ename, deel van Oudenaarde, is doorgaans zo’n typisch Vlaams dorp. Kerk in het midden en stamkroegen aan het dorpsplein. Maar zo één keer per jaar verandert dat kleine dorp in een wervelende show van kleuren en licht: Nox.X.

In samenwerking met de bewoners van Ename wordt er elk jaar een nacht gewijd aan cultuur. Met dit gebeuren wordt het erfgoed in de kijker gezet, en worden er verschillende acts losgelaten op het dorpsplein en in de straten rond de kerk. Denk aan straattheater, vuurkunstenaars, mime en muziek.

Vlaamse Ardennen

Koorddansers tonen hun kunnen op het straatfestival Nox.X.

Klinkt dat alsof je dat al een keer hebt gezien? Ik had dat ook een beetje. Toen ik Nox.X ging bezoeken, was ik dus niet gehaast. Eerst op het gemakje mijn varkenswangetjes opeten.

Wel. Ik had daar achteraf een beetje spijt van. Nox.X bleek zo kleurrijk en gezellig dat ik er uren kon ronddwalen. Lichtsnoeren in de bomen en honderden kaarsjes op vensterbanken, rond de kerk, op de stoep. Mensen liepen vrolijk rond met die biertjes van brouwerij Roman in de hand, kinderen glipten overal tussen en door. Supergezellig!

Vlaamse Ardennen

Een vuurkunstenaar middenin zijn act.

Wandelen in het Wandelwalhalla
Omdat het op Nox.X toch een beetje later was geworden dan verwacht, deden we het rustig aan op zondagmorgen. Gewoon een beetje wandelen, hier en daar tussen de Oost-Vlaamse velden. En weet je, hoewel dit weekend een mix van de meest uiteenlopende activiteiten was, toch deed dat eenvoudige wandelen het meeste deugd. Die naam, Wandelwalhalla, is dus nog niet zo slecht gekozen.

We kozen voor de wandellus in de voetsporen van de Ename paters. Deze wandeling slingert zich door weiden en door smalle straatjes rond het dorp Ename. We gebruikten het stafkaartje om onze weg te zoeken van knooppunt tot knooppunt.
En het is precies dát wat ik zo handig vind aan deze wandellussen: je kan gemakkelijk op het kaartje volgen waar je bent. Dus wanneer je met kinderen wandelt, of enkel een kort wandelingetje wil, dan kies je gewoon een deel van de route, volg je een kleinere lus of zoek je zelf je weg tussen twee knooppunten. Handig!

Megatip: eindig je wandeling in de ruïne van de Ename abdij en bezoek het Provinciaal Archeologisch  Museum.

Vlaamse Ardennen

De wandeling ‘in de voetsporen van de Ename paters’ leidt je langs kleine weggetjes en velden.

Vlaamse Ardennen

Een goed belopen pad.

Het Wow-Waterpark
Het was nog steeds ontiegelijk warm. Dus na het wandelen reden we nog raprap even langs provinciaal domein De Gavers. De Gavers is een groen park met camping en zwemvijver. Sportieve zielen vinden er een zwembad en je kan er mountainbikes huren om de Vlaamse Ardennen te verkennen via de vele mountainbikeroutes. Bovendien hebben ze daar dit jaar iets nieuws: het wow-waterpark.
Dat waterpark is eigenlijk exact datgene waar je vroeger op zwemles altijd op zat te hopen: een reeks drijvende springkastelen die met drijvende matten met elkaar verbonden zijn.

Ik werd direct weer kind. Met zo’n onflatterend zwemvest aan liep ik daar over die matten te hossen. Niet gemakkelijk, want dat wiebelt een beetje op dat water. Je moet je voeten ver uit elkaar zetten om je evenwicht te bewaren, precies alsof je een peuter met een luier bent. Maar plézant! Ik had in weken niet meer zo hard gelachen.

Vlaamse Ardennen

Een opblaasbare speeltuin op het water. Wat kan een mens nog meer willen?

Kan je geloven dat ik, eenmaal thuis, direct in mijn bed ben gekropen? Mijn huid gloeide van het hele weekend in het zonnetje te lopen, mijn hoofd zat vol mooie herinneringen. En mijn bed deinde een beetje alsof ik nog altijd op zo’n waterspringkasteel stond. Wat een zomer. Wat een weekend!

One Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *