Wenen

De andere kant van Wenen

Wenen. Als je aan deze Oostenrijkse stad denkt, dan denk je aan witte herenhuizen, musea en paleizen. Aan Mozart, kunst, muziek. Aan Sisi. En ja, die kant van de stad kan je moeilijk negeren. Maar er is zo veel meer!

Ik wilde al heel lang naar Wenen. Eigenlijk heb ik een romantische ziel, en ik beeldde mij een stad in die bestond uit marsepein, cultuur en thee met taart. Was dat wat ik vond? Ja. Onder andere.

Musea en paleizen
Ik bezocht Wenen een beetje op de wilde boef. Ik had geen idee wat te verwachten, en liep dus maar een beetje te dwalen. Daarnaast had ik een budget: ik kon dus niet alles zien. Kei spijtig, want zodra je in Wenen begint rond te lopen, zie je honderd en één dingen waar je naar binnen wil lopen. Maar, eerlijk, met prijzen rond 15euro per museum wordt het al heel snel een dure affaire.

Wenen

Het Keizerlijke Hofburg, waar je de vertrekken van Sisi kan bezoeken.

Het vreemde is dat de stad zo rijkelijk is, dat de paleizen zo elegant zijn, dat je je ogen uitkijkt gewoon al door in de straten te lopen. De gevels, de fonteinen. De enorme, gotische kerken. De winkelstraat met die enorme huizen die je lijken in te sluiten. Er is zo veel te zien dat je met enkele dagen niet toekomt.

Wenen

De keizerlijke stad met zijn hoge herenhuizen lijkt je in te sluiten.

Graffiti en pop up bars
Het was warm tijdens het weekend dat ik Wenen bezocht. Heel warm. Het leek alsof half Oostenrijk in Wenen zat, genietend van die eerste zomerse dagen. Ik kon ze geen ongelijk geven, maar het was een beetje te veel van het goede voor mij. Ik zocht rustigere oorden op. Langs de oever van het kanaal dat dwars door de stad loopt, ligt een lager gelegen kade waar je kan wandelen langs het water.

Wandelend langs het kanaal, vind je prachtige stukken graffiti. En verkoeling.

Terwijl de toeristen door de winkelstraat dromden, liep ik te slenteren tussen de locals langs dat kanaal. Mensen genoten van de koele bries boven het water, van de pop-up bars en zelfs van kleine zandstrandjes. De bruggen en pilaren van het kanaal waren bewerkt met ingenieuze stukken graffiti.

Dit stukje Wenen is heel anders dan de romantische stad die ik in mijn hoofd had. En het beviel mij. Creativiteit maakt mij blij. Of het nu gaat om graffiti of om guerrilla gardening. Dat dit soort kunst zijn eigen plaats heeft naast verfijnde, eeuwenoude kunst maakt het alleen maar beter.

Wenen

Strike a pose!

De Onderwereld
Wenen is een oude stad. Een keizersstad. Wanneer je door de straten loop, loop je in de voetstappen van kunstenaars, keizers, muzikanten.  Maar terwijl veel mensen hun ogen uitkijken op die pracht en praal, vergeet bijna iedereen dat een fiks gedeelte van die geschiedenis onder hun voeten ligt.

De prachtige Sint Stephansdom herbergt een griezelige crypte onder zijn fundamenten. Hier rusten de ingewanden van de keizerlijke familie.

In de nissen achter deze tralies staan de potten met ingewanden, bewaard in alcohol.

De keizerlijke Hapsburgfamilie was speciaal, op zijn zachtst gezegd. Dat uitte zich in het leven, maar ook in hun dood. Wanneer een keizer of prominent lid van de familie stierf, werd het lichaam bijgezet in de keizerlijke Kapuzinergruft. Tenminste. Gedeeltelijk. De ingewanden van doden werden bewaard in grote, koperen potten in de crypte onder Sint Stephansdom, zes straten verder.

Je kan deze crypten bezoeken. Een ietwat macabere curiositeit, die desondanks een interessant gedeelte van de Weense geschiedenis vormt. Ik bezocht zelf de crypte onder de Sint Stephansdom. Een ruime crypte, waar je naast de gebottelde keizerlijke ingewanden ook de rustplaatsen van kerkelijke leiders, en een knekelhuis terugvindt.

Een knekelput in de crypte van de Sint Stephansdom.

Lang geleden werd er een poging gedaan om de botten te ordenen door gevangenen in de crypten te stoppen en hen al het werk te laten doen. Niet vreemd dat dat niet helemaal gelukt is.

Stad van lagen
Een stad als Wenen bestaat uit lagen. De stad zag zijn beroemde bewoners opgroeien en sterven, zag nieuwe tijdperken. En nu de pracht en praal van Sisi definitief tot het verleden behoort, lijkt de stad een nieuw tijdperk begonnen te zijn. Nee, het verleden wordt nooit vergeten. Maar het maakt plaats voor nieuwe dingen. Voor graffiti, voor straatkunstenaars, voor een nieuw type muzikant. Moderne mensen die een nieuw laagje over een oude stad leggen.

Misschien vind ik dat nog wel het interessantste aan Wenen: dat je elke laag nog kan bezoeken. Van de dure paleizen tot de urban graffiti. Tot zelfs diep onder de stad, waar de geschiedenis in knekelhuizen rust. Elke laag vertelt zijn verhaal. Wij moeten alleen maar luisteren.

Zonovergoten en vrolijk: Wenen in de zomer is een plezier om te bezoeken.

No Comments.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *