Onder water in Flevoland

De Nederlandse provincie Flevoland ligt letterlijk onder het water. Het land waarop de provincie is gebouwd, rust namelijk onder de zeespiegel. Het werd allemaal ingepolderd en ingedijkt, zodat er droog land verscheen. En al is het zeewater weg, water blijft er een groot thema.

Het werd al een beetje herfstig, toen ik Flevoland bezocht. Het zonnetje was er nog, maar de koude kroop al over de polders. ’s Ochtends was er al een beetje mist, maar dat maakte het vlakke landschap enkel mooier.
Reis met me mee naar Flevoland.

Designsteden
Het gebied Flevoland werd pas in de helft van de vorige eeuw drooggelegd. Zo’n dikke 60 jaar geleden verdween de zee en kwam er ruimte voor nieuwe steden en dorpen. Maar, in tegenstelling tot een natuurlijk gevormde stad, werd er bij deze steden fiks nagedacht voor ze werden gezet. Niks geen natuurlijke vorming van nauwe straatjes en historische centrums, hier werden steden vanaf dag één functioneel.

Het ruime centrum van Almere werd ontworpen door verschillende architecten. Vele van hen lieten zich inspireren door hoe een stad er volgens hen moest uitzien.

Dat zie je het beste als je Almere bezoekt. Deze stad is min of meer gebouwd op pootjes. Aan het oppervlakte heb je hypermoderne winkelstraten en woonplaatsen, eronder heb je parkeerplaats en supermarkten.
Almere ligt aan het water, dus je zet amper tien stappen tussen het centrum en de rustige waterkant. Prachtig, en heel apart. Want iedereen is natuurlijk gewend aan een historisch centrum. Maar, dat mis je dus helemaal niet, want Almere heeft meer dan genoeg om naar te kijken.

Dit plaatsje ligt naast het centrum van Almere. Toch straalt het absolute rust uit.

Aanrader voor een citytripje.

Ruimte
Wat je nu eens echt met hopen hebt in Flevoland, dat is plaats. Het platte land ademt ruimte uit, dat enkel versterkt wordt door de brede straten en wegen, door ruime, precies afgemeten stukken landbouwgrond en de eindeloze meren en slootjes.

Je kan zo ver kijken in Flevoland.

Heel vaak heb je er het gevoel dat je echt op het platteland bent, zoals wij dat in België niet meer hebben. En dan, voor je het weet, sta je in het centrum van de stad. Nederlanders zijn niet alleen goed in het beheersen van de zee, maar hebben ook een zeldzaam oog voor ruimtelijke ordening. Je kan argumenteren dat het daarom minder knus of gezellig is, maar geef toe, eindeloze ruimte, dat klinkt toch fantastisch?

En er is geen enkel moment wanneer je die ruimte meer ervaart dan wanneer je het water op gaat. Op het IJsselmeer, of de aangelegen meren zoals het Veluwemeer, kan je elke denkbare watersport uitoefenen. En de meeste Flevolanders doen met je mee. Bijna iedereen heeft een zeilboot, of doet aan watersport.
Ik ging zelf het water op bij het Veluwemeer, waar ik genoot van de wind en van één van de weinige historische stadjes: Harderwijk.

Schokland
Mis je dat historische, dan kan je je hart ophalen bij Schokland. Toen ze Zuidzee Flevoland nog bedekte, was Schokland een guur en onherbergzaam eiland. De Schoklanders die er woonden, waren een apart ras. Taai, en berenhard. Dat zie je wanneer je het voormalige eiland en het bijhorende museum bezoekt. Hier zie je hoe de Schoklander leefde, en hoe het eiland stukje voor stukje werd opgevreten door de zee.

Deze palen duiden aan waar vroeger de haven van Schokland was. Tegenwoordig is de plek volledig droog: een zee van gras.

Heel interessant: terwijl er elk jaar nog honderden voorwerpen gevonden uit de oertijd, zoals botten en sporen van eerste nederzettingen, worden er ook nog constant meer moderne dingen opgediept, zoals vliegtuigen die in de wereldoorlogen in de Zuidzee terecht kwamen.
Om je een beetje te helpen, werden er over het hele land kleurrijke pilaren neergezet met ofwel een vliegtuigje, of een bootje er op. Dat zijn plaatsen waar nog steeds sporen, of zelfs heelder wrakken, van vliegtuigen en boten in de grond steken.

Het Waterloopbos
Ook de Nederlanders moeten oefenen wanneer het op indijken aankomt. En dus werd het waterloopbos in het leven geroepen. In dit bos, dat heel handig dichtbij een meer ligt, werden verschillende situaties in het klein nagebouwd. Denk aan modellen van havens die dreigen te verzanden, of plaatsen waar de zee ingedijkt moest worden. Met behulp van sluizen en de modellen, werd dus berekend hoe het water een bepaalde plaats zou beïnvloeden.

Al snel werden de Nederlandse onderzoeker er zo succesvol in, dat ze aanvragen aankregen van over de hele wereld. Maar, toen kwam de digitalisatie en werden de modellen overbodig. De natuur nam weer de overhand, en nu kan je door het bos wandelen tussen modellen van internationale havens die staan te verroesten.

Dit is één van de verlaten modellen in het Waterloopbos. Een heel aparte sfeer, om die dingen te zien roesten en afbrokkelen, terwijl er omheen meer groen komt en ijsvogels rondfladderen.

Natuurlijk zijn de modellen redelijk abstract. Je gaat niet meteen een wereldstad herkennen in de bouwsels, maar ze tonen wel erg post-apocalyptisch. Wandelen in het bos is dus bijzonder sfeervol.

En nu jij!
Nieuwsgierig geworden naar Flevoland? Ik kan je een bezoekje wel aanraden. Je kan er gemakkelijk met de auto of per trein naartoe. In de grotere steden zoals Almere en Lelystad vind je gezellige hotels en B&B’s. Ga je uit eten, kijk dan vooral eens bij een van de restaurantjes in de Bataviahaven bij Lelystad. Vooral restaurant De Rede viel bij mij in de smaak.

No Comments.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *