Silezië: de Arendsnestroute

In juni reisde ik naar Polen. Ik zou de regio Silezië bezoeken, in het zuiden van Polen, vlakbij de Tsjechische grens. En wat zou ik daar gaan doen? Kastelen bezoeken langs de Arendsnestroute.

Het was niet de eerste keer dat ik Polen bezocht. In 2016 bezocht ik de regio Wielkopolska. Mijn bezoek aan Wielkopolska was er eentje om nooit te vergeten, dus ik keek echt uit naar mijn bezoek aan Silezië.

De karst van Silezië
Silezië bestaat bijna volledig uit karst. Karst is de term die gebruikt wordt om grond aan te duiden die bestaat uit kalksteen. Omdat die steen eerder broos is, wordt het landschap jaar na jaar gevormd door de regen en het grondwater dat langs en door de rotsen stroomt. Hierdoor ontstaan verdwijnende rivieren en meren, grotten en grillig gevormde, scherpe rotspartijen.

Silezië

Silezië is een karstgebied. Een regio met een bodem kalksteen.

In Silezië vind je dus een landschap dat bestaat uit glooiende, groene heuvels begroeid met bossen. Tussen de bossen liggen kleine dorpjes en uitgestrekte landbouw. Tussen die bossen en dorpjes heb je dan enorme rotspartijen die een beetje op een vreemd willekeurige manier uit de grond lijken op te rijzen.

En het is op die rotsen dat de Polen in de middeleeuwen graag hun kastelen neer plantten. En terecht. Want kasteelheren hadden op die manier een rotsvaste fundering (hehe), en een strategisch uitzicht over de omliggende dorpen.

Silezië

Het kasteel van Ogrodzieniec is open voor het publiek.

De Arendsnestroute
Veel van die kastelen zijn intussen opengesteld voor het publiek. Sommige zijn nog in renovatie, en hier en daar is er zelfs eentje dat verbouwd werden tot luxueuze woningen. En precies daarom werd de arendsnestroute in het leven geroepen.

Per fiets, te voet of per auto kan je de route van kasteel naar kasteel volgen. Onderweg kan je genieten van het Poolse karst-landschap, van gezellige restaurantjes, van de bossen.
En zelfs als je besluit om de route niet tot op de meter te volgen zit je goed, want echt overal vind je interessante dingen om te doen.

Mirów en Bobolice
Mijn favoriete kastelen? Dat moeten wel de ruïne van Mirów en het gerenoveerde kasteel van Bobolice zijn. Deze twee kastelen liggen op een paar kilometer van elkaar en zijn verbonden door een prachtig wandelpad. En het is net dat pad dat het interessant maakt, zelfs al is het maar enkele kilometers lang.

Silezië

Het kasteel van Mirów.

Ik vertrok bij Mirów, een ruïne waar de sporen van recente bouwwerken nog te zien zijn. Men wilde het kasteel wel renoveren, maar het is niet meer geweten hoe het kasteel er oorspronkelijk uitzag. En dus werden de werken gestaakt.

Aan de voet van dit kasteel start een zanderig pad, langs waar je over heuvels en langs rotsen wandelt. Overal om je heen is het stil, aan de voet van de heuvels strekt het bos zich uit. Dan, na een klein halfuurtje wandelen, doemt het kasteel Bobolice op, omring door bossen en velden vol bloemen.

Silezië

Het kasteel van Bobolice.

Spoken en witte vrouwen
Waar ruïnes zijn, heerst bijgeloof. Vaak gestoeld op verhalen die al eeuwen meegaan. Zo ook in Mirów en Bobolice. Een legende zegt immers dat er een tunnel is die beide kastelen verbindt. In die tijd werden de kastelen bewoond door twee kasteelheren die dik bevriend waren. Maar beide heren raakte in onenigheid over, natuurlijk, een prachtige vrouw. Ze lootten erom en de winnaar mocht met de vrouw trouwen. Kei romantisch.

De heer die won, trouwde prompt met de vrouw, zonder te beseffen dat de vrouw eigenlijk van de andere kasteelheer hield. En wanneer haar echtgenoot uit jagen was, ontmoette de vrouw de andere heer, haar minnaar, in de tunnels. Het duurde natuurlijk niet lang voor de echtgenoot dat ontdekte, de tunnels insloop en hen beide doodde. Ze zeggen dat haar geest nog steeds ronddwaalt in de heuvels, op zoek naar haar geliefde.

Een legende, natuurlijk. Er is nooit bewijs gevonden van een tunnel, en gezien de afstand tussen beide kastelen, is het heel onwaarschijnlijk dat er ooit een is geweest. Maar het verhaal is mooi.

Silezië

De natuur rond de Arendsnestroute is prachtig.

Arendsnest
Met dat verhaal in mijn achterhoofd, was het fantastisch om tussen de twee kastelen te wandelen. Ook al was het klaarlichte dag, de bossen langs het pad waren duister, mistig, geheimzinnig. Ondanks de bloeiende velden rond de kastelen, was het er muisstil. Prachtig.

En terwijl ik kasteel Mirów niet kon bezoeken, mocht ik wel binnen in kasteel Bobolice. Het werd immers recent helemaal opgeknapt. De zalen werden versierd met zwaarden, harnassen en meubels gevonden in kastelen uit de omgeving. Naast het kasteel vind je een hotelletje en een goed restaurant. Ideaal voor een pintje en een hapje na de wandeling.

Maar neem vooral ook de tijd om het kasteel van binnen en van buiten te bekijken. Ik had immers geluk! Dankzij mijn nieuwsgierigheid stuitte ik op een koppel roofvogels die aan in de rotsen onder de torens een nest hadden gebouwd. Voor mijn ogen, en mijn lens, vlogen de dieren op en aan om hun jongen te voeren. Machtig! Echt de kers op de taart.

Silezië

In de rotsen onder de torens van Bobolice vond ik dit nest. Terwijl het mannetje prooi aandraagt, scheurt het vrouwtje het in hapklare brokjes voor haar drie jongen.

One Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *