Op muskusossafari in Oppdal

Toen ik in Oppdal was, kreeg ik te horen dat ik op een muskusossafari zou gaan. De laatste keer dat ik een muskusos zag, was in de zoo, mogelijk zo’n duizend jaar geleden. En bij een safari stelde ik mij een tochtje in zo’n jeep voor, met een platte hoed op mijn hoofd.

Jij, de slimme lezer, hebt natuurlijk al lang in het snuitje dat wat ik meemaakte, niet bepaald leek op een bezoekje aan de zoo of een tochtje in een jeep.

Musk Ox safari Oppdal

In het Dovre-Sunndalsfjella National Park.

De Muskusos
Mijn muskusossafari begon in een parking langs de kant van de weg. Mijn gids, de immer enthousiaste Sigbjørn van Musk Ox Safari in Oppdal, leidde me het Dovrefjell – Sunndalsfjella Nationale park in. Allez, toch voor zo’n tien meter. Toen zette hij mij rustig neer voor de briefing. Op zoek gaan naar muskusossen heeft namelijk zo zijn gevaren.

Musk Ox safari Oppdal

Mijn enthousiaste gids: Sigbjorn.

De muskusos, die op het Europese vasteland enkel nog maar in Noorwegen en in Zweden leeft, is eigenlijk een soort van geit. Maar hij lijkt meer op een bizon. Groot, breed, met lange haren en zijdezachte dons. Ze wegen een flinke 400 kilo, en hebben sterke hoorns die ze gebruiken als ze zich bedreigd voelen.

Musk Ox safari Oppdal

Muskusossen tonen graag hun kracht door bomen te rammen. Daarbij laten ze hun zachte wol achter op de bast en takken.

Run!
Sigbjørn vertelde met passie. Hij kreeg mij helemaal enthousiast om op zoek te gaan naar deze zeldzame muskusossen. Maar, hij waarschuwde mij ook dat dit wilde dieren zijn, en hoewel ze doorgaans kalm zijn, durven ze aanvallen. Die aanvallen kunnen dodelijk zijn.

Dus, ik werd geacht te luisteren naar mijn gids. Een muskusos kan drie dingen doen: weglopen van jou, aanvaarden dat je er bent of aanvallen. Als er eentje zou aanvallen, moest ik lopen. Liefst bergaf en op volle kracht. En vooral niet stoppen.

Slik. Mijn enthousiasme werd ineens een beetje gemixt met nervositeit. Maar het is niet dat ik ooit al zo’n kans heb afgeslagen, schrik of niet. Op die bergen in; die muskusos kon zich maar beter laten zien!

Musk Ox safari Oppdal

In het hoogland op zoek naar de muskusos.

Het Dovrefjell – Sunndalsfjella Nationale park
In het Dovrefjell – Sunndalsfjella Nationale park leven een flink aantal muskusossen. Daar moesten we dus gaan zoeken. Te voet. Een heel vreemde ervaring, want ik hoorde ineens overal dingen bewegen. Een muskusos lijkt nogal op een harige rots, en je hebt niet altijd in de gaten dat je naar een muskusos staat te kijken, wat kan bijdragen aan het gevaar. Je moet dus opletten.

Het eerste stuk van de weg legden we af in lichte bossen, en steil omhoog. Maar zodra we hoog genoeg waren verdwenen de bomen en konden we veel meer zien. Sigbjørn ontpopte zich tot een ware verteller, die vertelde over de omgeving, over de planten die in de hooglanden groeien en over de dieren die er leven.

Musk Ox safari Oppdal

Het water in het Dovre-Sunndalsfjella National Park is zo helder en schoon dat het gewoon drinkbaar is.

Musk Ox safari Oppdal

Een gevarieerd landschap.

Muskusos!
Het duurde bijna vijf kilometer voor we muskusossen vonden. Onderweg ontmoetten we wandelaars die ons in de juiste richting stuurde, want ze waren wel degelijk in de buurt. En toen kwam de verlossende kreet: muskusos! Sigbjørn spotte er eentje, en toen nog eentje… in de verte. Gelijk, heel ver weg. Verdorie.

Maar ze waren in de buurt. Dus gingen we verder. Tot we op een kleine kudde stuitten. Meer dan tien dieren, met hun jongen, lagen vredig achter een kleine berghut. Ze zagen ons, en vonden ons niet zo tof. Maar meer dan een beetje nerveus staan wiebelen deden ze niet. En dus zetten wij ons neer op een veilige afstand voor onze lunch. Konden wij wat eten, terwijl de dieren konden wennen aan onze aanwezigheid.

Musk Ox safari Oppdal

Terwijl de muskusossen wenden aan onze aanwezigheid, kon ik genieten van het uitzicht.

Na een tijdje konden we dichterbij komen, en we brachten een beetje tijd door op een kleinere afstand, met onze fototoestellen in aanslag. Héérlijk! De muskusossen trokken zich niks meer aan van ons en graasden gewoon door. Tot de dieren langzaamaan de berg op wandelden, om andere oorden op te zoeken.

Musk Ox safari Oppdal

Een kudde van meer dan tien dieren liep rustig te grazen achter een berghut.

Musk Ox safari Oppdal

Er zaten zelfs jongen tussen de volwassen dieren!

Terug naar de parking
Natuurlijk moesten wij ook nog terug. Maar de muskusossen, zovele meters hoger dan ons, leken dezelfde richting uit te gaan en we konden blijven genieten van de massieve dieren.

De wandeling had het grootste deel van dag in beslag genomen. We liepen meer dan tien kilometer op een terrein dat enkele honderden meters steeg. Het was niet warm, en er was wind en regen. Een mens moet wat overhebben om een wilde muskusos te zien.

Mijn muskusossafari eindigde in een parking langs de kant van de weg. En wat stond daar, op enkele tientallen meters van onze auto? Juist ja. Een muskusos.

Lees hier meer over Trøndelag.

Musk Ox safari Oppdal

Dan loop je tien kilometer op zoek naar muskusossen, en dan staat er eentje naast de auto te grazen.

One Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *