In Frans-Vlaanderen

Frans-Vlaanderen maakte ooit deel uit van Vlaanderen en ligt nu in het Franse Nord-Pas-de-Calais. Het is het verlengde van de Westhoek, maar ligt vandaag de dag dus gewoon aan de andere kant.

Af en toe kom je er nog iemand tegen die Vlemsch spreekt. Dat zijn dan meestal oudere mensen, alhoewel de taal een opmars kent. De regio is voor mij een nostalgische plek. Ik kwam er vroeger vaak en kom er nu ook nog graag.

Maar dat is niet de enige reden waarom ik de regio aan nostalgie link. Het lijkt soms ook een beetje een regio waar de tijd is blijven stilstaan. Het is een regio waar je picon au vin blanc drinkt en waar de mensen nog met elkaar praten. Het is niet ver van bij ons en toch zo anders. Het is er kalm, ideaal dus om even de tijd te nemen en te onthaasten. De dorpjes en stadjes hebben leuk klinkende namen zoals Oxelaere, Zuidpene, Hazebroek of Hondegem. Dan zou een mens toch niet denken op Franse bodem te zijn?

Er zijn een aantal bergen in de regio. Het zijn getuigenheuvels zoals we ze ook in België kennen. De Zwarteberg ligt op de grens van België met Frankrijk. De Belgische kant van de Zwarteberg is vooral op zondag druk bezocht door Fransen. Ze komen er  sigaretten, alcohol maar ook bloemen komen.

Net over de grens en wat verstopt achter de bocht ligt het park van Marguerite Yourcenar. Marguerite Yourcenar was, en is nog steeds, een bekende Franse schrijfster. Ze was de eerste vrouw die tot de Académie Française werd toegelaten. Ze groeide op aan de Frans kant van de berg. Het ouderlijk huis van de schrijfster werd tijdens de Eerste Wereldoorlog verwoest. Maar op dezelfde plaats staat nu de Villa Marguerite Yourcenar. Het huis ligt in een bosrijke omgeving waar het zeer aangenaam wandelen is.

Eind april is het park op zijn mooist want dan staat het vol boshyacinten en daslook. Vandaag is de Villa een ontmoetingsplaats voor schrijvers. Ik neem tijd voor een wandeling en geniet alvast van de mooie uitzichten, de vele kleuren, de vogels die vandaag blijkbaar goed gehumeurd zijn en de rust.

Van de Zwarteberg gaat het naar de Katsberg. Boven op de Katsberg staat niet alleen een zendmast, die je van ver ziet, maar ook een abdij. De abdij is vermaard om haar kaas en in 2011 werd het trappistenbier Mont des Cats gelanceerd.

Iets verder ligt de Casselberg. Cassel is de naam van het versterkte stadje dat boven op deze berg ligt. Wat ben ik blij dat ik hier niet met de fiets ben. De beklimming van de kasseien doen we gewoon met de auto. We parkeren ons op de markt. We genieten van een drankje en duiken dan de kleine en smalle steegjes in. Helemaal boven op de berg, bij de windmolen, hebben we terug een fantastisch zicht. In de tijd van de Romeinen was Cassel het vertrekpunt van zeven heerwegen. Ik weet niet of deze heerwegen nog allemaal bestaan maar bij dit fantastisch panorama herken ik er toch een paar.

Eén woord volstaat om dit alles samen te vatten: zalig.

No Comments.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *