Oman

De natuur van Oman

Ergens eind maart was ik in Oman. Ik ben ondertussen dus al even terug in Belgenland. Toch denk ik nog vaak terug aan de natuurpracht die Oman te bieden heeft. Van zodra ik in dat land aankwam, werd ik overdonderd: de eerste indruk van Oman was direct positief. Daar begint natuurlijk alles mee.

We kwamen aan op de (intussen) oude luchthaven van Muscat. Klein maar gezellig, zo vond ik het daar. Mannen in witte gewaden hingen wat rond in de aankomsthal. Heel op het gemakje. We voelden onmiddellijk dat het hier leuk ontstressen is. En het kon alleen maar beter worden.

In Muscat logeerden we in hotel Muttrah. Ook al kwamen we pas laat in de nacht aan, we werden zo warm verwelkomd. Ik vond het al jammer dat we ’s anderdaags al vroeg werden opgehaald door nog zo’n man in het wit, met een jeep. Toen begon de vakantie pas echt: we vertrokken naar de wadi’s van Oman.

De Wadi’s?
Een wadi is in Oman een soort oase. Sommige wadi’s zijn meer gekend en dus meer bezocht. Andere moet je echt weten te vinden. Wij bezochten Wadi Bani Jhaled en Wadi Shab. En ik voelde mij zowaar in het paradijs. Kleine watervallen, helblauw – bijna groenachtig – water en palmbomen. Wat wil een mens nog meer?

Hmm, wel, achteraf bekeken wou ik zelf misschien toch iets meer: watersandalen. Soms staat het water zo laag dat je niet kunt zwemmen en er zijn stenen, zo veel stenen. Die stenen kunnen wel eens pijn doen aan je voeten. Watersandalen zijn dan zeker geen luxe.

Het is heel moeilijk om de natuurpracht van de wadi’s vast te leggen op foto. Vooral omdat in mijn geval mijn toestel ondertussen wat gehavend was. Zelfs al maakte ik veel foto’s, geen enkele evenaart de ware schoonheid van deze oases.

Oman

Het blauwe, groene water van Wadi Bani Khaled.

Oman

Een beetje groen middenin de woestijn: dat zijn de wadi’s.

Zand en sterren
Na het bezoek aan de wadi’s, sliepen we een nacht buiten in de woestijn. Je weet wel, zo een woestijn zoals in de boekjes: met geel zand en duinen. En ’s nachts heb je ontelbaar veel sterren die over je lijken te waken. Ik heb zalig goed geslapen.
Bedoeïnevrouwen in prachtig gekleurde kledij brachten ons bij zonsopgang ontbijt. Die prachtige gekleurde kledij is trouwens heel contrasterend met de vrouwen in de stad: zij dragen het liefst zwarte djelleba’s en abaya’s. Het draagt alleen maar bij aan het karakter van de woestijn.

Djabal Sjams
Nog zo een natuurschoon in Oman is Djabal Sjams. Djabal Sjams is de hoogste berg van het Hadjargebergte en ligt in het noordwesten van Oman. Wat deze berg typeert, is de erg diepe canyon die er naast ligt. En ik heb hoogtevrees. Het was dus best moeilijk om naar beneden te kijken en het dorp in de diepte te zien liggen.

In de buurt va Djabal Sjams liggen een aantal resorts. Deze adresjes zijn uitnodigend. De volgende keer neem ik wat meer tijd om me te laten opslorpen door de omgeving en om in de regio op verkenning te gaan.

Oman was voor mij een machtige bestemming. Ik was, en ben, zo onder de indruk van het land, ook al heb ik nog maar een fractie gezien. Doen, zou ik zeggen. Bezoek Oman. Je zal er geen spijt van hebben. Beloofd.

Oman

Een bezoek aan Oman is magisch, als een sprookje.

No Comments.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *